بازار
چگونه برخی افراد می توانند به حریم کوه ها، جنگل ها، مراتع و سواحل دست اندازی کنند و چرا سازوکارهای پیشگیری و برخورد با این تخلفات نتوانسته اند مانع تکرار آنها شوند؟ طبیعت ایران زیر فشار زمین‌خواری؛ از لواسان تا سواحل شمال
کوه‌ها، جنگل‌ها، مراتع، سواحل و اراضی ملی فقط قطعاتی از زمین نیستند که بتوان آنها را خریدوفروش یا محصور کرد؛ این منابع بخشی از ثروت عمومی کشور و سرمایه‌ای متعلق به نسل‌های امروز و آینده‌اند. بر اساس اصول و قوانین حاکم بر منابع طبیعی و اراضی ملی، دولت و دستگاه‌های مسئول وظیفه حفاظت و صیانت از این سرمایه‌ها را بر عهده دارند، اما آنچه در بخش‌هایی از کشور دیده می‌شود، فاصله نگران‌کننده میان این مسئولیت قانونی و واقعیت موجود است.
از ارتفاعات لواسان و مناطق خوش‌آب‌وهوای اطراف تهران تا جنگل‌های شمال، مراتع و سواحل دریای خزر، گزارش‌های متعددی از ساخت‌وسازهای غیرمجاز، تصرف اراضی ملی، تغییر کاربری غیرقانونی زمین‌های کشاورزی و محدود کردن دسترسی عمومی به طبیعت منتشر شده است.
در برخی مناطق، دامنه کوه‌ها با ساخت‌وسازهای گسترده و جاده‌کشی‌های غیرمجاز تغییر شکل داده‌اند. در نقاطی دیگر، زمین‌های جنگلی و مرتعی به محوطه ویلاها و مجتمع‌های خصوصی تبدیل شده‌اند. در سواحل نیز دیوارکشی، فنس‌کشی و استقرار تأسیسات خصوصی در حریم دریا می‌تواند دسترسی عمومی مردم به ساحل را محدود کند.
این اقدامات، بسته به محل وقوع و نوع تصرف، ممکن است مشمول عناوین حقوقی و کیفری متفاوتی از جمله تجاوز به اراضی ملی، تصرف عدوانی، تغییر کاربری غیرمجاز، تخریب منابع طبیعی و ساخت‌وساز بدون مجوز باشند. بنابراین، مسئله صرفاً تخلف ساختمانی نیست؛ در بسیاری از موارد، موضوع به تضییع حقوق عمومی و تعرض به سرمایه‌های ملی بازمی‌گردد. ویلاسازی‌های غیرمجاز؛ وقتی زمین ارزان به سرمایه چندبرابری تبدیل می‌شود …
