پروژه مسکونی la muralla roja یا دیوار سرخ، درست در نقطه مقابل و خلاف این جریان ساخته شد و تلاشی برای خلق مسکن جدید با هویت متفاوت بود. تجارتنیوز در این گزارش، به بررسی این مجتمع مسکونی شگفتانگیز پرداخت است.
دیوار سرخ اسپانیا طراحی جدید در عصر قدیم
پروژه la muralla roja یا دیوار سرخ در شهر ساحلی کالیپلا در استان آلیکانته اسپانیا قرار دارد. این مجتمع مسکونی توسط ریکاردو بوفیل، معمار مشهور اسپانیایی و تیم او طراحی شد.
طراحی پروژه از حدود سال ۱۹۶۸ آغاز شد و در سال ۱۹۷۳ به اتمام رسید. این ساختمان بخشی از یک طرح بزرگتر به نام la manzanera یا درخت سیب بود که هدف آن، ساخت مسکن متفاوت و با کیفیت در کنار دریای مدیترانه بود.
درخت سیب، نام یک سایت ساختوساز در ساحل کالیپلای اسپانیا است که در دهه ۱۹۶۰ به ریکاردو بوفیل واگذار شد تا روی آن چند پروژه مسکونی آزمایشی و متفاوت طراحی کند. هدف این طرح، ساخت مسکنهایی بود که خلاف آپارتمانهای تکراری، هویتی جدید و معماری متفاوتی داشته باشند. طراحی پروژه دیوار سرخ
خلاف ظاهر غلطانداز، پیچیده و خاصی که این پروژه دارد، دیوار سرخ در اصل یک مجتمع مسکونی محسوب میشود. این پروژه شامل ۵۰ واحد مسکونی در اندازههای مختلف است که مجموعهای از واحدهایی یکخوابه، دوخوابه و سهخوابه را تشکیل میدهند.
فضاهای مشترک دیوار سرخ شامل حیاطها، راهروها و پلههای متعدد رنگارنگ، تراسها، پشتبام قابل استفاده و همچنین محوطه دید به دریا میشود. واحدها بهگونهای طراحی شدهاند که نور طبیعی و جریان هوا در آنها برقرار باشد و ساکنان از طریق فضاهای مشترک با یکدیگر ارتباط بگیرند.
یکی از مهمترین ویژگیهای دیوار سرخ، ساختار پیچیده و تو در توی آن است. مسیرها، پلهها و راهروها به شکلی طراحی شدهاند که ساختمان بیشتر شبیه یک فضای بازی یا حتی یک قلعه اسباببازی بهنظر میرسد تا یک ساختمان مسکونی معمولی. ردپای مشترک معماری دیوار سرخ و سریال اسکویید گیم
پس از انتشار نخستین فصل از سریال کرهای بازی مرکب، تصاویر پروژه دیوار سرخ نیز در شبکههای اجتماعی بازنشر شد. پلههای رنگی و مسیرهای پیچیده و تو در توی فضای این سریال باعث شد بسیاری از مخاطبان و رسانهها گمان کنند تیم تولید اسکویید گیم از این پروژه الهام گرفته است.
برخی رسانهها و کاربران شبکههای اجتماعی معتقدند که طراحی بصری پروژه دیوار سرخ شباهت قابل توجهی به دکورهای سریال اسکویید گیم دارد و ممکن است الهامبخش تیم تولید بوده باشد؛ با این حال، تاکنون هیچگونه تایید رسمی در این باره منتشر نشده است. شکست قواعد معماری با استفاده از رنگهای متنوع
در دورانی که اغلب ساختمانهای مسکونی با طیفی محدود از رنگهای ملایم ساخته میشدند، ریکاردو بوفیل مسیری کاملا متفاوت را در پیش گرفت. او در پروژه دیوار سرخ از رنگهایی مانند قرمز، صورتی، بنفش و آبی استفاده کرد؛ انتخاب جسورانهای که نهتنها خلاف جریان رایج آن دوره بود، بلکه میتوان گفت بهنوعی قوانین نانوشته معماری مسکونی را هم شکست و به چالش کشید.
رنگهای استفاده شده در پروژه دیوار سرخ صرفا جنبه زیباییشناسانه ندارند، بلکه نقش فغالی در شکلگیری فضا ایفا میکنند. استفاده هوشمندانه از رنگ، باعث تفکیک مسیرها و سطوح را از یکدیگر شده و در برخورد نور شدید آفتاب در ساعات مختلف روز با این پروژه، حس و حال متفاوتی در ساختمان ایجاد میشود.
بهعبارتی، اگر به دیوارهای این پروژه مسکونی در زمانها و شرایط نوری مختلف نگریسته شود، رنگهای آن جلوهای متفاوت پیدا میکنند و هر بار تجربه تازهای از ساختمان در نگاه بینندگان شکل میگیرد. دیوار سرخ، یک نمونه برجسته از معماری پستمدرن
پروژه دیوار سرخ تنها به دلیل ظاهر متفاوت و بهکارگیری از رنگهای جسورانه مورد اهمیت واقع نشده است، بلکه این مجتمع مسکونی یکی از نمونههای برجسته معماری پستمدرن به شمار میرود.
در این معماری قواعد سخت و محدودکننده معماری مدرنیسم کنار گذاشته میشود و مفاهیمی مانند رنگ، نماد، احساسات و خلق تجربه جدید اهمیت بسیار بیشتری پیدا میکنند.
در معماری پستمدرن، ساختمان فقط محلی برای سکونت نیست، بلکه فضایی برای خلق تجربههای جدید، کشف و ارتباط انسان با محیط اطراف خود محسوب میشود. ریکاردو بوفیل نیز در طراحی دیوار سرخ، عمدا از نظم و قواعد معماری مدرن فاصله گرفت و ساختمانی طراحی کرد که ساکنان را وادار به حرکت، کشف مسیرها و برقراری ارتباط با فضاهای مشترک میکند. مجمتع مسکونی که جاذبه گردشگری شد
با وجود آنکه پروژه دیوار سرخ همچنان به عنوان یک مجتمع مسکونی کاربری خود را حفظ کرده، اما به یکی از جاذبههای گردشگری معماری اسپانیا تبدیل شده است. هر سال گردشگران و دانشجویان معماری برای دیدن این پروژه به شهر ساحلی کالیپلا سفر میکنند و تصاویر آن در رسانهها و شبکههای اجتماعی منتشر میشود.
پروژه دیوار سرخ به جهت طراحی جسورانه خود اهمیت بالایی دارد؛ جسارتی که در زمان خود بیسابقه بود و حتی امروزه هم خاص و متفاوت به نظر میرسد. این پروژه نشان میدهد که ساختمان میتواند فراتر از چهاردیواری یا یک خانه ساده باشد و باعث خلق تجربههای جدید و تعامل انسان با محیط شود.
این پروژه، هیچ جایزه رسمی معماری بینالمللی دریافت نکرده است. به عبارتی در فهرست جوایز معتبر بینالمللی مانند WAF اسمی از آن به عنوان برنده ثبت نشده است. با این حال، اهمیت و زیبایی آن باعث شده در طول سالها توجه زیادی به این پروژه جلب شود. بنابراین، اگرچه دیوار سرخ جایزه رسمی معماری ندارد، اما همچنان شناختهشده و برای بسیاری از معماران مورد احترام است.
گزارشهای بیشتر در صفحه مسکن بخوانید.






































































































![بازآفرینی مدرن گیمبوی ادونس توسط ایانئو؛ سختافزاری که نینتندو هرگز نساختدر حالی که نینتندو ترجیح داده میراث گیمبوی ادونس را صرفاً از طریق شبیهسازهای نرمافزاری در سرویس «سوییچ آنلاین» زنده نگه دارد، شرکت ایانئو مسیر متفاوتی را انتخاب کرده است. این سازنده مطرح کنسولهای دستی، با حفظ طراحی افقی و ارگونومیک نسخه اصلی، تمام بخشهای سختافزاری آن را برای بازیکنان امروزی بهروزرسانی کرده است. این اقدام نشاندهنده بلوغ بازار کنسولهای رترو (Retro Gaming) و تبدیل شدن آن از یک سرگرمی حاشیهای به یک صنعت جدی است. سختافزار مدرن در لباسی آشنا کنسول Konkr Pocket Advance در نگاه اول کاملاً یادآور نسخه اصلی گیمبوی ادونس است، اما در زیر پوسته خود تغییرات بزرگی را جای داده است: نمایشگر باکیفیت: یک پنل ۳.۵ اینچی با رزولوشن ۶۴۰ در ۹۶۰ پیکسل که وضوحی بهمراتب بالاتر از نسخه اصلی نینتندو ارائه میدهد. کنترلهای کاملتر: اضافه شدن کلیدهای چهارگانه ABXY، دکمههای شانه (Shoulder Buttons) اضافی و دکمههای منو برای سازگاری با بازیهای متنوعتر. اتصالات امروزی: درگاه USB-C، پشتیبانی از کارت حافظه microSD، بلوتوث، وایفای، جک ۳.۵ میلیمتری صدا و کلید چرخشی فیزیکی برای تنظیم صدا. [تصویر: کنسول جدید Konkr Pocket Advance با طراحی نوستالژیک و رنگبندی الهامگرفته از نسخههای کلاسیک] این دستگاه ابتدا در دو رنگ عرضه خواهد شد؛ یکی سرمهای (الهامگرفته از نسخه Indigo) و دیگری نارنجی مرجانی (یادآور نسخه خاص Spice Orange که پیشتر تنها در ژاپن عرضه شده بود). ایانئو اعلام کرده است که این محصول را تا اواخر سال جاری میلادی و با توزیع گستردهتر نسبت به محصولات قبلی خود روانه بازار خواهد کرد. فرصتطلبی از محافظهکاری نینتندو موفقیت بازیهای کلاسیکی مانند Advance Wars، Metroid Fusion، Pokémon FireRed و The Legend of Zelda: The Minish Cap نشان میدهد که این آثار هنوز پس از دو دهه مخاطبان خاص خود را دارند. با این حال، نینتندو تمایلی به تولید سختافزار رترو اختصاصی نشان نداده و این فرصت را برای شرکتهایی مثل ایانئو، امبرنیک (Anbernic) و رتروید (Retroid) باز گذاشته است. [تصویر: بازیهای کلاسیک گیمبوی ادونس و پتانسیل اجرای آنها روی سختافزارهای مدرن] کاربران امروز دیگر تنها به دنبال زنده کردن حس نوستالژی نیستند؛ آنها نمایشگرهای شفافتر، باتریهای قابل شارژ، اتصال بیسیم و ارگونومی مناسب میخواهند. ایانئو با درک این نیاز، محصولی را ارائه داده که پل ارتباطی میان گذشته و حال است.](/news/u/2026-08-02/tosebrand-tgdnx.jpg)













