این نشریه در ادامه آورد: از آن زمان تاکنون، طی ۱۴ قرن تغییرات زیادی رخ داده؛ از جمله نگاه چین به همسایه خود امروز دیگر چندان مثبت نیست. تفاوت بزرگ دیگر، ایجاد تخصص چین درباره جهان خارج متفاوت شده است. تا سال ۲۰۲۲، پژوهش درباره یک کشور یا منطقه معمولا میان رشتههای مختلف دانشگاهی پراکنده بود؛ ممکن بود یک پژوهشگر در بخش تاریخ درباره هند مطالعه کند و سپس در رشته علوم سیاسی مدرک دکترا بگیرد.
اما در آن سال، وزارت آموزش چین مطالعات منطقهای را در «رشته سطح اول» تعریف کرد و به دانشگاهها اجازه داد بخشهای میانرشتهای ایجاد کنند و مدارکی با تمرکز بر مناطق خاص جهان ارائه دهند. این بازسازی ساختاری، بازتابی از نیاز چین برای شناخت بهتر جهانی بود که قصد دارد بر آن تاثیر بگذارد.
هند مدتهاست یکی از مهمترین موضوعات مطالعاتی چین بوده است. این کشور همسایه، رقیب بالقوه و تنها عضو دیگر باشگاه کشورهای دارای جمعیت بیش از یک میلیارد نفر است. هند همچنین مانند چین عضو بسیاری از مجامع بینالمللی، از جمله بریکس، است؛ گروهی که نارندرا مودی قرار است در روزهای ۱۲ و ۱۳ سپتامبر میزبان نشست آن در دهلی نو باشد. انتظار میرود شی جینپینگ نیز در نخستین سفر خود به هند از سال ۲۰۱۹ در این نشست شرکت کند. ضعفهایی که عریان شد
اکونومیست در ادامه آورد: همزمان با رشد اقتصاد هند، افزایش وزن جهانی این کشور و توسعه روابط دوجانبه با چین، تعداد پژوهشگرانی که به مطالعه هند مشغول شدند نیز افزایش پیدا کرده است. …
