ربیعی پیشتر در گفتوگو با ایسنا، علت تأخیر در اکران «لباس شخصی» را نوعی سوءتفاهم فرهنگی میان فیلمساز و برخی مدیران فرهنگی و امنیتی توصیف کرده بود.
او همچنین در آن گفتوگو معتقد بود که با وجود فشارهای روانی ناشی از این تأخیر، مسئله نفوذ در شرایط امروز برای مخاطب ملموستر شده و فیلم میتواند ارتباط عمیقتری با او برقرار کند.
این کارگردان حالا در گفتوگوی تازه با ایسنا، ضمن اشاره به آسیبهای ناشی از تأخیر در نمایش فیلم، درباره تغییر شرایط اجتماعی و سیاسی در این سالها، اختلاف روایتها از وقایع تاریخی، تأثیر تجربه توقیف بر مسیر فیلمسازی و همچنین فرصتهای اکران آنلاین سخن گفته است.
هفت سال دوری از پرده؛ فیلمی که از زمانهاش عقب ماند
امیرعباس ربیعی درباره تأثیر گذشت هفت سال بر مواجهه مخاطبان با فیلم «لباس شخصی» گفت: در این مدت جامعه، نسل مخاطبان و فضای فرهنگی، اجتماعی و سیاسی تغییر کرده است. اگر فیلم در همان سالهای ابتدایی پس از تولید اکران میشد، در بستر و شرایط متفاوتی دیده میشد و طبیعتاً واکنشهای دیگری را به دنبال داشت.
او ادامه داد: از ابتدا تلاش من این بود که فیلم به زمانه خودش وابسته نباشد. موضوع اصلی «لباس شخصی» نفوذ است؛ مسئلهای که شاید در زمان تولید فیلم برای بخشی از مخاطبان درک ملموس و نزدیکی نداشت، اما امروز با توجه به تجربه دو جنگ اخیر و غافلگیریهای امنیتی، ارتباط مخاطب با آن بیشتر شده است.
این کارگردان با اشاره به اینکه تأخیر در اکران به فیلم آسیب زده است، اظهار کرد: این تأخیر قطعاً آسیبهایی داشته و فیلم میتوانست در زمان خودش واکنش بیشتری برانگیزد. با این حال، موضوع آن، همچنان ظرفیت طرح و بحث دارد. گاهی فاصله گرفتن از تبوتاب یک واقعه تاریخی نیز میتواند به مخاطب کمک کند با تمرکز بیشتری به موضوع نگاه کند. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































