شاید اگر این سازهها محدود و ساماندهیشده بودند، کمتر کسی دربارهشان حرف میزد. اما حالا بسیاری از شهروندان میگویند تقریباً هر فضای خالی شهر به محلی برای استقرار این غرفهها تبدیل شده است؛ غرفههایی که از خوراکی و نوشیدنی تا کالاهای متفرقه عرضه میکنند و درباره ظاهر، جانمایی، نظارت و حتی بهداشت برخی از آنها سؤالهای زیادی مطرح است.
ماجرا از جایی دوباره داغ شد که تصویری از یکی از این غرفهها در شبکههای اجتماعی دست به دست شد. کاربری با نام «منبع موثق» این عکس را منتشر کرد و نوشت:
«زاکانی تا همه خیابونای تهران رو با این غرفههای بمبئیپسند داغون نکنه بیخیال نمیشه انگار.» همین یک جمله کافی بود تا دهها کاربر دیگر هم تجربههای شخصی خود را از این غرفهها بنویسند.
«آدم اول» با یادآوری یکی از شعارهای علیرضا زاکانی پیش از شهردار شدن نوشت:
«شعار زاکانی قبل از اینکه شهردار بشه این بود که؛ شهر باید به من هیئتی عادت بکند. تمام تلاشش رو هم کرده چهره شهر رو ... تصرف تمام فضاهای شهری به نفع یک سلیقه و... هدف اصلی او و همفکرانش بوده و هست.»
البته انتقادها فقط به ظاهر این غرفهها محدود نبود. علی مسئله را از زاویه هویت شهری دید و نوشت:
«هویت شهری کاملاً از بین رفته؛ انتخاب افراد در سبک زندگی شهری محدود و لاجرم با فشار گروهی خاص گره خورده. بیهنجاری در جامعه آغاز شده و تبعاتش بهزودی زیست اجتماعی رو به نابودی میبره.»
در میان واکنشها، کسانی هم بودند که از زاویه دیگری به ماجرا نگاه کردند! معین معتقد است اولویتهای مهمتری وجود دارد و نوشت: «دمش گرم. ایران در جنگ و محاصره و هزارتا مسئلهست، اینها نگران خیابونها هستن!»
اما دوباره موج انتقادها ادامه پیدا کرد. کوروش درباره نحوه فعالیت این غرفهها نوشت: …


دانلود از کافه بازار

























































































![[شجاعالدین ابراهیمی] نجوایی تلخ با تاریخ](/news/u/2026-11-18/ettelaat-g4ec3.jpg)





































































