بسیاری از رهبران و تحلیلگران آمریکایی که تحت تأثیر چنین چارچوبهای نظری بر احتمال جنگ میان قدرتهای بزرگ رقیب قرار دارند، معتقدند واشنگتن چارهای جز تقویت توان نظامی خود ندارد. اما این طرز تفکر ممکن است به پیشگویی خودمحققشوندهای تبدیل شود. خطر اصلی آن است که مسابقه تسلیحاتی مهارنشده، احتمال جنگ بر سر تایوان یا حتی وقوع تبادل هستهای فاجعهبار را افزایش دهد.
با این حال، بدبینی درباره امکان جلوگیری از مسابقه تسلیحاتی بیاساس است. بهویژه مسابقه تسلیحات هستهای سرنوشتی از پیش تعیینشده نیست و آمریکا فرصتهای واقعی برای مهار آن در اختیار دارد.
جلوگیری از چنین رقابتی مستلزم رویکردی گستردهتر از راهبرد دووجهی اخیر واشنگتن است؛ راهبردی که بر تقویت بازدارندگی هستهای آمریکا و وادار کردن پکن به دادن امتیاز از طریق اعمال محدودیت بر تجارت و انتقال فناوری تکیه دارد. رهبران آمریکا باید بهجای این رویکرد، فراتر از بازدارندگی سنتی بیندیشند؛ رویکردی که به دلیل اتکا به تهدید، اغلب به تشدید رقابت تسلیحاتی دامن میزند. واشنگتن باید از طریق روندی مبتنی بر کاهش متقابل تنش و مصالحه، در پی ایجاد ثباتی راهبردی و بنیادینتر باشد.
به نظر میرسد چین نیز از کاهش متقابل تنش استقبال کند. این کشور در مسائل هستهای سابقهای طولانی از خویشتنداری دارد و رهبران پکن در نهایت خواهان جنگ بر سر تایوان نیستند. …


دانلود از کافه بازار































































































































































