پرسش دیگر به نقش کشورهای واسطه بازمیگردد؛ کشورهایی که هرکدام در کنار تلاش برای کاهش تنش، منافع اقتصادی و راهبردی خاص خود را نیز دنبال میکنند و سالهاست سیاست میانجی گری به جای مذاکره مستقیم مورد نقد ناظران است. روشن نیست چرا جمهوری اسلامی طی سالها سیاست نفی کشورها، به سازوکار میانجیگری روی آورده و مذاکره مستقیم را به تابوی سیاست خارجی خود بدل کرده است.
حشمتالله فلاحتپیشه، رئیس پیشین کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، در گفتوگو با رویداد۲۴ به این پرسشها پاسخ داده و انتقادات صریحی را متوجه دولت مسعود پزشکیان، نهادهای سیاسی و رسانهای و شیوه مدیریت مذاکرات کرده است. او معتقد است دولت در دفاع از اختیارات خود ناکام مانده و پرهیز از مذاکره مستقیم با آمریکا، زمینه را برای غلبه منافع میانجیها بر منافع ملی ایران فراهم کرده است. فلاحتپیشه: دیپلماسی عمومی در اختیار دولت پزشکیان قرار نگرفت
فلاحتپیشه در گفتوگو با رویداد۲۴، با اشاره به اختلافات داخلی درباره مذاکره با آمریکا و تأثیر آن بر انسجام تصمیمگیری در سیاست خارجی اظهار کرد: «بخش اعظم اختلافاتی که در حوزه مذاکرات مربوط به جنگ شکل گرفته، به ضعف دولت آقای پزشکیان برمیگردد. وقتی اختیار مذاکره به دولت واگذار شد، طبیعتاً باید میان دیپلماسی رسمی و دیپلماسی عمومی نیز هماهنگی وجود میداشت.اما در عمل، تنها دیپلماسی رسمی به دولت واگذار شد و دیپلماسی عمومی در اختیار دولت قرار نگرفت.» …


دانلود از کافه بازار








































































































































![[سمانه غیبی] جبران فرصت ازدسترفته در بازار گاز](/news/u/2026-11-14/ettelaat-cgrl5.jpg)























