دنیا فنی‌زاده؛ زنی که کودکی ما را با دست‌هایش نوشت

هفت صبح|  کلاه‌ قرمزی هنوز همان پسرک بازیگوشی است که حرف‌هایش را نصفه می‌زند، شیطنت می‌کند، دل آقای مجری را به دست می‌آورد و گاهی با یک جمله ساده، بزرگ‌ترها را بیشتر از بچه‌ها می‌خنداند. سال‌ها از نخستین حضورش گذشته، نسل‌های تازه‌ای از راه رسیده‌اند و کودکان دیروز حالا پدر و مادر شده‌اند، ولی آن پسرک کلاه‌به‌سر همچنان در گوشه‌ای از خاطراتشان زندگی می‌کند. پشت این ماندگاری، زنی ایستاده بود که صورتش کمتر دیده شد و دست‌هایش یکی از آشناترین چهره‌های تلویزیون ایران را ساخت. دنیا فنی‌زاده، متولد بیستم آبان ۱۳۴۶، از آن هنرمندانی بود که شهرت را به شخصیت‌هایش بخشید و خودش در سایه ماند؛ سایه‌ای که اتفاقاً روشن‌ترین بخش کودکی میلیون‌ها ایرانی شد.

  دختر بازیگر، عاشق عروسک‌ها

دنیا در خانواده‌ای بزرگ شد که هنر، بخشی از زندگی روزمره‌اش بود. پدرش پرویز فنی‌زاده، بازیگر درخشان سینما و تئاتر، دریچه آشنایی او با جهان نمایش را گشود. رفت‌وآمد به جشنواره‌های کودک و نوجوان، تماشای نمایش‌ها و آشنایی با تولیدات کانون پرورش فکری، ذهن دخترک را به سرزمینی کشاند که موجودات پارچه‌ای در آن صاحب احساس و شخصیت می‌شدند.

 

او ابتدا رؤیای بازیگری داشت. حتی پیشنهاد همکاری با بهرام بیضایی نیز در مسیرش قرار گرفت ولی مخالفت پدر با بازیگر شدن دخترش، پرسشی بی‌پاسخ در ذهن او باقی گذاشت. دنیا راه دیگری انتخاب کرد؛ مسیری که بعدها نشان داد بازیگری همیشه به حضور مقابل دوربین احتیاج ندارد.سال ۱۳۶۴ با برنامه «چتر با آواز باران» نخستین تجربه حرفه‌ای‌اش رقم خورد. یکی از جوجه‌های عروسکی برنامه با حرکت و آواز او جان می‌گرفت. سپس «زاغچه کنجکاو» و «گربه آوازخوان» از راه رسیدند. تجربه‌هایی که به او آموختند چگونه از حرکت یک سر، مکثی کوتاه یا چرخش ساده دست، احساسی انسانی خلق کند.

  پسری که از قاب تلویزیون بیرون آمد

ورود کلاه‌قرمزی به زندگی حرفه‌ای دنیا، اتفاقی فراتر از یک همکاری معمولی بود. شخصیتی که قرار نبود چنین … …