خودروسازی صنعتی سرمایهبر و پیچیده است و ورود به آن به زیرساخت، نیروی انسانی متخصص، فناوری و دسترسی به شبکه تأمین نیاز دارد. به همین دلیل، مونتاژ خودرو برای بسیاری از سرمایهگذاران خصوصی، نقطه شروع مناسبی برای ورود به این صنعت بود؛ مسیری که امکان کسب تجربه در تولید انبوه و مدیریت خطوط صنعتی را فراهم میکرد.
البته تاریخچه خودروسازی ایران تنها به فعالیت شرکتهای خصوصی جدید محدود نمیشود و بخش خصوصی از همان سالهای شکلگیری صنعت خودرو در کشور نیز نقش داشته است. خودروسازی ایران با سرمایهگذاری بخش خصوصی آغاز شد
یکی از نمونههای مهم حضور سرمایهگذاری خصوصی در تاریخ خودروسازی ایران، تأسیس ایران ناسیونال در سال ۱۳۴۱ توسط برادران خیامی است.
این مجموعه با فعالیت در زمینه تولید و مونتاژ خودروهای سواری و تجاری، بهتدریج به یکی از بزرگترین خودروسازان کشور تبدیل شد. تولید پیکان از سال ۱۳۴۶ نیز نقطه مهمی در شکلگیری تولید انبوه خودرو در ایران بود.
در سالهای بعد، شرکتهای دیگری نیز با همکاری خودروسازان خارجی وارد فعالیت شدند و خطوط مونتاژ محصولات مختلف در کشور شکل گرفت.
با این حال، پس از انقلاب و تغییر ساختار مالکیت برخی شرکتهای بزرگ خودروسازی، نقش دولت در مدیریت این صنعت افزایش پیدا کرد و بخش مهمی از ساختار خودروسازی کشور تحت مالکیت و مدیریت دولتی قرار گرفت. دهه ۷۰؛ بازگشت سرمایهگذاران خصوصی به خودروسازی
یکی از دورههای مهم برای ورود نسل جدید خودروسازان خصوصی، دهه ۱۳۷۰ بود.
در این دوره، با فراهم شدن زمینه همکاری با شرکتهای خارجی، مجموعههایی مانند کرمان موتور فعالیت خود را در زمینه تولید و مونتاژ خودرو گسترش دادند.
کرمان موتور در اسفند ۱۳۷۳ تأسیس شد و با ایجاد زیرساخت تولید در منطقه ویژه اقتصادی ارگ جدید بم، همکاری خود با شرکت کرهای دوو را آغاز کرد.
راهاندازی خط تولید دوو سیلو در سال ۱۳۷۵ و سپس ماتیز در سال ۱۳۷۹، از مراحل مهم فعالیت این شرکت در سالهای ابتدایی بود. …

بازار











































































































































![[محمدعلی سنجیده] مگر قرار نبود کالابرگ به همه مردم تخصیص یابد؟](/news/u/2026-11-10/ettelaat-mh4g6.jpg)





















