وقتی تربیت به زندان تبدیل می‌شود

فیلم «سیب‌های فاسد» (Bad Apples) ساخته «جاناتان اتزلر»، با بازی «سیرشا رونان»، از موقعیتی نامتعارف آغاز می‌شود، اما به‌تدریج مخاطب را با پرسش‌هایی جدی درباره اخلاق، تربیت، مسئولیت اجتماعی و ماهیت نهاد آموزش مواجه می‌کند. داستان درباره «ماریا»، معلم دبستانی است که در مواجهه با دانش‌آموزی ده‌ساله به نام «دنی»، به نقطه‌ای از استیصال می‌رسد که او را به خانه می‌برد و در زیرزمین زندانی می‌کند. تناقض اصلی زمانی شکل می‌گیرد که غیبت این کودک نه‌‌فقط نظم کلاس را بازمی‌گرداند، بلکه عملکرد آموزشی سایر دانش‌آموزان را بهتر می‌کند و حتی موقعیت شغلی معلم را نجات می‌دهد. اهمیت ایده مرکزی فیلم در همین وارونگی اخلاقی نهفته است؛ جایی که عملی مجرمانه، به‌واسطه نتایجی ظاهراً مطلوب، در معرض نوعی توجیه اجتماعی قرار می‌گیرد. 

فیلم‌ساز به‌جای روایت ساده شکست معلم در برابر دانش‌آموزی سرکش، موقعیتی می‌سازد که در آن، معیارهای متعارف قضاوت اخلاقی زیر سؤال می‌روند. آیا آرامش کلاس به بهای حذف یک کودک به دست می‌آید؟ آیا موفقیت آموزشی، هنگامی که بر محروم‌کردن انسانی از ابتدایی‌ترین حقوقش بنا شده است، همچنان موفقیت محسوب می‌شود؟  …