وقتی علت این موضوع را از او جویا شدم، به من گفت به این نتیجه رسیده است که ما به درد یکدیگر نمیخوریم و باید کمکم رابطهمان را تمام کنیم. حرفهای آن پسر جوان ضربه سنگینی به روح و روانم زده بود و نمیتوانستم او را از ذهنم بیرون کنم؛ به این دلیل که دلبستگی و علاقه شدیدی به او پیدا کرده بودم. چندین بار با او صحبت کردم و از او خواستم بار دیگر فرصتی به رابطهمان بدهد. حتی برخی از دوستانمان نیز وقتی متوجه حال من شدند، برای پادرمیانی وارد عمل شدند. اما پسر مورد علاقهام تصمیم خود را برای جدایی گرفته بود.
مراجعه به دعانویس
این دختر در ادامه گفت: «روز و شب کارم گریه و زاری شده بود و حتی دیگر سر کلاسهای درس حاضر نمیشدم. بهشدت دچار افسردگی شده بودم و به دلیل اضطرابهای وحشتناک، روزهای بسیار بدی را تجربه میکردم. در همان شرایط، یکی از دوستانم که ساکن شهرستان دماوند بود، به من گفت از همسایههایشان شنیده است که در نزدیکی خانهشان مرد رمالی زندگی میکند که میتواند برای من دعایی بنویسد و گره از کارم باز کند.
من که برای بازگرداندن معشوقم دست به هر کاری زده بودم، اما نتیجهای نمیگرفتم، وقتی این پیشنهاد را شنیدم، احساس کردم ریسمانی پیدا شده است که میتوانم با چنگ زدن به آن، از این وضعیت روحی نجات پیدا کنم. به همین دلیل، نور امیدی در دلم روشن شد و با اصرار از دوستم خواهش کردم هر طور شده شماره و آدرس این مرد رمال را به من بدهد. چند روز بعد، دوستم شماره را به من داد و من با آن مرد تماس گرفتم. در ابتدا به من وقت نمیداد و خودم با اصرار از او خواستم هر طور شده به من نوبت بدهد تا برای گرفتن دعا و باز کردن سرکتاب نزد او بروم. بالاخره با اکراه قبول کرد که به من وقت بدهد و یک روز غروب با من در خانهای قدیمی و مخروبه قرار گذاشت.»
روز حادثه …

بازار





















































































![[محمدعلی سنجیده] مگر قرار نبود کالابرگ به همه مردم تخصیص یابد؟](/news/u/2026-11-10/ettelaat-mh4g6.jpg)





















