سوزاندن گاز در برخی شرایط عملیاتی و اضطراری برای حفظ ایمنی تأسیسات ضروری است؛ بنابراین، نمیتوان تمام موارد مشعلسوزی را بهطور کامل حذف کرد. مسئله اصلی، تداوم سوزاندن گاز در شرایطی است که امکان جمعآوری و استفاده اقتصادی از آن وجود دارد.
برای ایران، این موضوع فقط به کاهش آلودگی محدود نمیشود. گاز همراه میتواند خوراک واحدهای فرآورش گاز و پتروشیمی، سوخت نیروگاهها یا منبع تأمین انرژی برای تأسیسات نفتی باشد. در شرایطی که تأمین پایدار انرژی برای بخشهای مختلف اقتصاد اهمیت دارد، سوزاندن گازی که قابلیت استفاده دارد، به معنای از دست رفتن بخشی از ارزش منابع استخراجشده است.
از طرف دیگر، جمعآوری این گازها به سرمایهگذاری در خطوط لوله، ایستگاههای تقویت فشار، تجهیزات جداسازی و شیرینسازی و گاهی واحدهای کوچک تولید برق نیاز دارد. به همین دلیل، پرسش اصلی این است که ارزش گاز بازیابیشده تا چه اندازه میتواند هزینه این تجهیزات و مخارج بهرهبرداری را جبران کند و چه موانعی مانع اجرای سریعتر پروژهها میشود. آمار جهانی ۲۰۲۶؛ ۱۶۷ میلیارد مترمکعب گاز در یک سال سوخته است
طبق گزارش «ردیابی جهانی گازهای مشعل ۲۰۲۶» بانک جهانی، حجم گاز سوزاندهشده در مشعلهای نفت و گاز در سال ۲۰۲۵ به ۱۶۷ میلیارد مترمکعب رسید. این رقم سومین افزایش سالانه متوالی را نشان میدهد و بالاترین سطح ثبتشده از سال ۲۰۱۹ است.
بانک جهانی ارزش اقتصادی گاز سوزاندهشده در سال ۲۰۲۵ را حدود ۵۴ میلیارد دلار برآورد کرده است. این رقم ارزش تخمینی گاز هدررفته در سطح جهان است و نباید آن را با درآمدی که بهطور قطعی از جمعآوری همه این گازها حاصل میشود، یکسان دانست. کیفیت گاز، هزینه انتقال و فرآورش، فاصله تا بازار و قیمت فروش تعیین میکنند چه مقدار از این ارزش بالقوه قابل تحقق است. …


دانلود از کافه بازار











































































































































![[سیدعلی دوستی موسوی] این مصوبه نگرانکننده را شفاف کنید](/news/u/2026-11-16/ettelaat-zyd1i.jpg)
![[محمدرضا نادری گیسور] جنگ بهانه نشود](/news/u/2026-11-16/ettelaat-m6wrd.jpg)



















