برند محمد اتابک، وزیر صمت، به روایت رسول بابایی

عصر ایران - محمد اتابک پیش از رسیدن به وزارت صنعت، معدن و تجارت، سال‌ها در صنایع بزرگ، سیمان، فولاد، معدن، هلدینگ‌های اقتصادی و اتاق بازرگانی فعالیت کرده بود. او برخلاف بسیاری از مدیران اقتصادی، چهره‌ای پرحرف و دائماً حاضر در رسانه‌ها نبود و بیشتر به‌عنوان مدیری جدی، تصمیم‌گیر و متمایل به کار در پشت‌صحنه شناخته می‌شد.

با این حال، وزارت صمت تنها یک مجموعه صنعتی بزرگ نیست. این وزارتخانه در نقطه تلاقی تولیدکننده، مصرف‌کننده، واردکننده، صادرکننده، معدن‌کار، اصناف، مجلس و دولت قرار دارد و دامنه تصمیم‌های آن از خط تولید کارخانه تا قیمت نهایی کالا در بازار امتداد پیدا می‌کند.

اتابک با سابقه‌ای قابل توجه وارد این وزارتخانه شد، اما اکنون پرسش اصلی این است که این اندوخته تجربی تا چه اندازه به سیاست صنعتی، اعتماد عمومی و یک برند مدیریتی روشن تبدیل شده است. آیا مردم و فعالان اقتصادی می‌دانند اتابک برای چه نوع صنعتی تلاش می‌کند؟ آیا او وزیر تمام صنعت ایران است یا بیشتر با دغدغه‌های صنایع بزرگ شناخته می‌شود؟ و در تعارض همیشگی میان حمایت از تولیدکننده و حقوق مصرف‌کننده در چه نقطه‌ای ایستاده است؟

این موضوعات را با دکتر رسول بابایی، استراتژیست برندینگ شخصیت‌های سیاسی و اقتصادی، در میان گذاشته‌ایم.

اگر بخواهید برند محمد اتابک را در یک جمله توصیف کنید، چه می‌گویید؟

اتابک مدیری باسابقه و برخاسته از بطن صنعت است، اما این سابقه هنوز به یک برند ملی روشن و متمایز تبدیل نشده است. گرچه نمیتوان گفت برند ضعیفی دارد. اتابک سرمایه‌های مهمی از جمله سابقه اداره صنایع و مجموعه‌های بزرگ، آشنایی با بخش خصوصی، حضور در اتاق بازرگانی و شناخت مسائل واقعی تولید را در اختیار دارد، اما داشتن رزومه قوی با داشتن یک برند روشن متفاوت است.

اگر از صنعتگران بپرسید اتابک چه کسی است، احتمالاً او را مدیری صنعتی و باتجربه معرفی می‌کنند. ولی اگر بپرسید مهم‌ترین ایده او برای آینده صنعت ایران چیست، پاسخ‌ها به همان اندازه شفاف نخواهد بود. بنابراین مشکل اصلی برند اتابک کمبود سابقه نیست، بلکه فقدان یک معنای روشن و قابل تشخیص است.

آیا یک وزیر واقعاً به برند شخصی نیاز دارد؟ …