تصور کنید در میانه یک روز کاری، تصویری در شبکههای اجتماعی دستبهدست میشود که دود غلیظی را بر فراز یک ساختمان مهم نشان میدهد. زیر تصویر نوشتهاند: «لحظاتی پیش این ساختمان هدف حمله قرار گرفت.» تصویر واقعی به نظر میرسد، جزئیات دارد و حتی ممکن است از چند زاویه بازنشر شده باشد. کاربران درباره ابعاد حادثه اظهارنظر میکنند، رسانهها برای انتشار خبر تحت فشار قرار میگیرند و عدهای هم آن را برای دوستان و اعضای خانواده خود میفرستند. اما چند دقیقه بعد مشخص میشود اساساً چنین حادثهای رخ نداده و تصویر با ابزارهای هوش مصنوعی ساخته شده است.
در چنین موقعیتی، مسئله این است که مخاطب دیگر نمیتواند صرفاً با تکیه بر آنچه میبیند، درباره واقعیت تصمیم بگیرد. تصویری که زمانی یکی از مهمترین شواهد برای اثبات یک ادعا بود، حالا خودش به موضوع پرسش و راستیآزمایی تبدیل شده است. اینجاست که سواد رسانهای از یک مهارت آموزشی و اصطلاح دانشگاهی فاصله میگیرد و به ضرورتی برای زندگی روزمره تبدیل میشود.
وقتی چهرهها و صداها هم قابل جعل میشوند
ماجرا به تصاویر ثابت محدود نمیشود. هوش مصنوعی مولد، امکان تولید ویدئوها و صداهایی را فراهم کرده است که در آنها چهره و صدای افراد واقعی بازسازی میشود. به این فناوری در بسیاری از کاربردها دیپفیک (Deepfake) گفته میشود؛ محتوایی مصنوعی که میتواند فردی را در حال گفتن جملهای نشان دهد که هرگز نگفته یا در موقعیتی قرار دهد که هیچوقت در آن حضور نداشته است. …


دانلود از کافه بازار































































































































































