صلح امام حسن(ع) ترجمهای است که در سال ۱۳۴۸، با هدف بازشناسی سیره سیاسی امام حسن مجتبی(ع) و تبیین نسبت میان صلح و مبارزه، به قلم آیتالله سیدعلی خامنهای در اختیار فارسیزبانان قرار گرفت.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش جماران به نقل از ستاد خبری سیوچهارمین دوره هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران، کتاب «صلح امام حسن(ع)؛ پرشکوهترین نرمش قهرمانانه تاریخ» نوشته شیخ راضی آلیاسین، یکی از آثار مهم در حوزه تاریخ و سیره اهلبیت(ع) است که قائد شهید امت در سال ۱۳۴۸ شمسی آن را از زبان عربی به فارسی ترجمه کردند. این اثر با رویکردی تاریخی و تحلیلی، به بررسی شرایط سیاسی و اجتماعی دوران امامت امام حسن مجتبی(ع)، زمینههای شکلگیری صلح با معاویه و پیامدهای آن میپردازد. انتخاب این کتاب برای ترجمه، در کنار ارزش علمی و تاریخی اثر، از اهمیت موضوع صلح امام حسن(ع) در فضای فکری و سیاسی دهه ۴۰ شمسی حکایت دارد؛ دورهای که بازشناسی سیره سیاسی امامان شیعه و تبیین نسبت میان مبارزه، مقاومت و مصلحت در اندیشه دینی، از مسائل مهم محافل مذهبی و جریانهای مبارزاتی به شمار میرفت.
مطالعه آثار مکتوب هر متفکر، علاوه بر آشنایی با موضوعات مورد توجه او، امکان شناخت بخشی از دغدغههای فکری و فرهنگیاش را نیز فراهم میکند. انتخاب یک اثر برای ترجمه، بهویژه هنگامی که مترجم خود درگیر مسائل علمی، اجتماعی و سیاسی زمانه است، میتواند نشانهای از اهمیت موضوع آن کتاب در منظومه فکری او باشد. از این منظر، ترجمه کتاب «صلح امام حسن(ع)» در بستر شرایط فکری و فرهنگی زمان خود شکل گرفت و به معرفی پژوهشی درباره یکی از مهمترین مقاطع تاریخ اسلام به مخاطبان فارسیزبان کمک کرد.
انتخاب یک موضوع تاریخی در متن تحولات دهه ۴۰
برای شناخت جایگاه این ترجمه، توجه به زمان انتشار آن اهمیت دارد. دهه ۴۰ شمسی از دورههای پرتحول در عرصه سیاسی و فرهنگی ایران بود. در این سالها، جریانهای مختلف فکری و سیاسی در جامعه حضور داشتند و گروههای مذهبی، ملیگرا و چپ هرکدام با تکیه بر مبانی نظری خود، در پی ارائه تصویری از آینده جامعه بودند. در چنین فضایی، مسئله نسبت دین با زندگی اجتماعی و سیاسی و همچنین جایگاه مبارزه در اندیشه اسلامی، از موضوعات مورد توجه محافل فکری و مذهبی به شمار میرفت. …