این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
یک: سرزمین مین، اثر مستند گونهی واقعگرایانهای است که همچون یک پُرسش اساسی و فکورانه، این مُعمای رازآلود و سرشار از ابهام را مطرح میکند که در میانهی جنگ، کُشتار و نفرت فزایندهی ملّتها از یکدیگر، حق با چه کسی است و مفهوم خوب و بد، بهمثابهی دوقُطبی پذیرفتهشده در اندیشهی خام انسانها، آیا بُنیان و شالودهی واقعی دارد یا اینکه صرفاً یک اندیشهی پوچ، ناکارآمد و عقیم همانند سایر باورها و تفکرات مُضمحل و پوسیدهی بشری است؟ سرزمین مین، به شکل دردناک، غمانگیز و تراژیکی نشان میدهد که پایان رسمی یک جنگ و سرشار از قتلعام جنونآمیز، لزوماً به معنای پایان ابدی آن نیست. کینه، نفرت و عداوت باقیمانده در درون ذات زخمدیدهی انسانها همچون امواج بهظاهر آرام اما درواقع خُروشان، آرامآرام باقیماندهی انسانیت را میبلعد و مرزها را از بین میبرد و آدمیان ناخواسته درگیر نابودی و تباهی میشوند. وقتی پای جنگ در میان باشد، مهم نیست در کتاب تاریخ چه چیزی نوشتهشده باشد؛ همهی کشورها در وقوع آن جنایتکارند. در پشت نمایش صریح و بیپردهی ذات نفرتانگیز و تراژیک جنگ و روایت هُولناک و گزنده از سختیها و دشواریهای آن، نقش تمامی آدمیان را نهان میبیند و آشکار میسازد که آدمیان با سرنوشت خویش و دیگران همدست هستند. … روزنامه ستاره صبح / ۵ ساعت قبل
شکاف بین راست و ناراست
کدام راست و کدام ناراست است؟ کدام نیک و کدام بد است؟ مرز میان زشتیهای جنگ و زیباییهای آن کدام است؟ آیا میتوان با نیچه همنظر شد و گفت: جهانِ آدمیان، جهانِ دروغین، بیرحمانه، متناقض، افسونگر و بیمعناست، انسان ذاتاً اخلاقی نیست، اخلاقی میشود، بحث پیرامون اخلاق، خودکاری اخلاقی نیست، ما انسانها از آغاز غیرمنطقی هستیم، حقیقت اساس ساختاری آنترومورفیک (انسانانگارانه) دارد، نیک و بد تنها در ارتباط باقدرت (در معنای آفریدن) معنا مییابند، تجربههای ما بههیچوجه جنبهای عینی ندارند، بلکه صرفاً آن چیزی هستند که ما خود در آنها تعبیه میکنیم.


دانلود از کافه بازار




























































































![[شجاعالدین ابراهیمی] سقوط کلمههای شیشهای در یاختههای سکوت](/news/u/2026-11-16/ettelaat-uuba9.jpg)










































