ماجرای ستاد ویژه ساماندهی و راهبری فضای مجازی کشور به اردیبهشتماه امسال بازمیگردد؛ زمانی که دولت پزشکیان در میانه یکی از طولانیترین دورههای اختلال و محدودیت اینترنت، تصمیم گرفت ساختاری تازه برای مدیریت این حوزه ایجاد کند. مسعود پزشکیان در ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵، با صدور حکمی محمدرضا عارف، معاون اول خود را به ریاست این ستاد منصوب کرد. قرار بود این مجموعه با حضور شماری از وزیران، مسئولان امنیتی، قضایی و نمایندگان نهادهای مختلف، اختلافات موجود در مدیریت فضای مجازی را برطرف کند و به تعبیر حکم رئیسجمهور، به چندصدایی و موازیکاری پایان دهد.
اما از همان روزهای نخست، این تصمیم به جای آنکه نشانهای از انسجام در سیاستگذاری اینترنت باشد، به موضوع تازهای برای مناقشه سیاسی و حقوقی تبدیل شد. منتقدان میگفتند دولت به جای استفاده از ظرفیت شورای عالی فضای مجازی، نهادی تازه با مأموریتهایی مشابه ایجاد کرده است؛ نهادی که حدود اختیاراتش روشن نیست و حتی میتواند به جای حل مشکل تعدد مراکز تصمیمگیری، یک مرکز جدید به این مجموعه اضافه کند. ستادی که از روز اول با حاشیه متولد شد
روزنامه شرق در گزارشی که ۲۹ اردیبهشت منتشر کرد، از ابهامات جدی درباره ساختار و اختیارات این ستاد نوشت. پرسش اصلی این بود که وقتی رئیسجمهور خود ریاست شورای عالی فضای مجازی و شورای عالی امنیت ملی را برعهده دارد، ایجاد یک ستاد جدید به ریاست معاون اول چه ضرورتی دارد و قرار است چه اختیاراتی به آن واگذار شود که پیش از آن در اختیار رئیسجمهور یا نهادهای موجود نبوده است؟ …


دانلود از کافه بازار








































































































































![[جواد رسولی] توران خانم سرو کهنسال فرهنگ](/news/u/2026-11-21/ettelaat-jaz0o.jpg)
![[شجاعالدین ابراهیمی] صدای زخمی مفصلهای تکهتکهشده](/news/u/2026-11-21/ettelaat-t42x7.jpg)






















