پارادوکس دارایی امن

اوراق خزانه‌داری آمریکا سال‌هاست که یکی از دارایی‌های امن جهان است و نهادهای مالی از آن برای نگهداری ذخایر، مدیریت نقدینگی و وثیقه‌گذاری استفاده می‌کنند. دلیل این جایگاه علاوه بر اعتبار، عمیق و نقدشونده بودن بازار، زیرساخت‌های مالی گسترده‌ و جایگیری این اوراق در قلب بازارهای ریپو، مشتقات و تامین مالی جهانی‌ است. در واقع امروز این اوراق، علاوه بر ابزار سرمایه‌گذاری، یکی از زیرساخت‌های اصلی سیستم مالی جهان هستند. اما اینجا یک پارادوکس اقتصادی وجود دارد.

هرچه جهان بیشتر به این اوراق برای تامین دارایی امن نیاز داشته باشد، آمریکا باید اوراق بدهی بیشتری منتشر کند و این ممکن است هزینه حفظ جایگاهش را افزایش دهد. برای توضیح این پارادوکس دو مفهوم قابل‌توجه وجود دارد: معمای تریفین (Triffin Dilemma) و منحنی لافر بدهی امن (Safe-Debt Laffer Curve).

در دهه ۱۹۶۰، رابرت تریفین تناقضی بنیادی در نظام پولی برتون وودز شناسایی کرد. در آن زمان دلار به طلا متصل بود و سایر ارزهای مهم نیز نرخ برابری خود را نسبت به دلار تعریف می‌کردند. جهان برای انجام تجارت بین‌المللی و نگهداری ذخایر ارزی به دلار نیاز داشت. برای تامین این نیاز، آمریکا باید دلار را به اقتصاد جهانی عرضه می‌کرد و تناقض آنجایی وجود داشت که اگر آمریکا دلار کافی به جهان عرضه نمی‌کرد، نقدینگی بین‌المللی محدود می‌شد و رشد تجارت جهانی با مشکل مواجه می‌‌شد و اگر بیش از حد دلار عرضه می‌کرد، اعتماد به قابلیت تبدیل دلار به طلا تضعیف می‌شد. به بیان دیگر، آمریکا برای حفظ جایگاه دلار به‌عنوان ارز ذخیره جهانی باید تعهداتی ایجاد می‌کرد که در بلندمدت می‌توانستند اعتبار همان سیستم را تضعیف کنند. …