سناریوهای مذاکره محسن رضایی

شاید جمهوری اسلامی هرگز در تاریخ خود با چنین پدیده ای در مذاکرات قبل، حین و بعد از جنگ روبرو نشده باشد که فقط در طول کمتر از ۹ ماه، با ۳ چهره مذاکراتی به مصاف دیپلماتیک با آمریکا رفته باشد و مشخص نیست این رویه نهایتاً به سود پایان جنگ و تامین منافع جمهوری اسلامی ایران منجر خواهد شد یا متأسفانه پیام فقدان اجماع سازی حداقل دو رئیس از جمع روسای قوای کشور را به دشمنان مخابره خواهد کرد که می تواند در برآوردهای میدانی و نظامی آنها نقش تعیین کننده ای را در آینده ایفاء نماید.

با این مقدمه ما در این شرایط با ۳ سناریوی مختلف روبرو هستیم:

سناریوی اول موفقیت دبیر شورای عالی امنیت ملی در پیشبرد دیپلماسی زمان جنگ است که قاعدتاً باید به نسخه ای ارتقاء یافته و تضمین شده تر از تفاهم نامه اسلام آباد برسد که آغاز صادرات نفتی و لغو محاصره دریایی و تحریم ها از بدیهیات آن است. اگر این اتفاق بیفتد، بهترین سناریوی ممکن است. چون همیشه این اعتقاد را داشته و دارم که فرآتر از اینکه چه کسی مذاکره کننده باشد باید به نتایج آن نگاه کرد که در این مورد هم باید همینگونه باشد.

سناریوی دوم شکست دبیر شورای عالی امنیت ملی در پیشبرد اهداف دیپلماسی زمان جنگ است که به احتمال فراوان با یک منازعه … …