پشت چهره اسطوره‌ای کوروش انسـانی ایستاده بود

حامد قریب،گروه فرهنگی:  کوروش، پیش از آنکه نامی تاریخی باشد، تصویری ریشه‌دار در حافظه جمعی ایرانیان است؛ نادر برهانی‌مرند در نمایش «کوروش» نه در پی بازآفرینی این تصویر آشناست و نه قصد نفی آن را دارد. او به زمانی پیش از تاج‌وتخت و فتوحات بازمی‌گردد؛ به لحظه‌ای که هنوز می‌توان تردید و خطا کرد و ناگزیر به انتخاب شد. «کوروش» بیش از آنکه روایت برآمدن یک پادشاه باشد، تأملی درباره ماهیت قدرت و نسبت آن با اخلاق و وجدان انسانی است. در این روایت، کابوس‌های آستیاگ، رنج مادری که برای نجات فرزندش از او می‌گذرد، تردیدهای یک جوان و تصمیم سرنوشت‌ساز نگهبانی پیر، به اندازه سرنوشت یک امپراتوری اهمیت دارند. نادر برهانی‌مرند با نگاهی به گذشته از چالش بازنمایی شخصیتی می‌گوید که میان تاریخ، اسطوره و هویت ملی قرار گرفته است؛ از مرز حقیقت تاریخی و دراماتیک و ضرورت عبور از تصویر قهرمانان بی‌نقص. نمایش «کوروش» نزدیک به دو ماه از اجرای خود را در سالن اصلی تئاترشهر سپری کرده و اکنون اجراهای پایانی خود را پشت سر می‌گذارد. در این باره با نادر برهانی مرند نویسنده و کارگردان این نمایش گفت‌وگویی انجام داده‌ایم که در ادامه می خوانید.

  کوروش بزرگ در حافظه تاریخی ایرانیان، شخصیتی فراتر از یک پادشاه و در مرز میان تاریخ، اسطوره و هویت ملی است. شما هنگام مواجهه با چنین شخصیتی، با یک انسان تاریخی روبه‌رو هستید یا با تصویری که قرن‌هاست در ذهن جمعی ایرانیان بازتولید شده است؟ اساساً تئاتر تا چه اندازه می‌تواند از این تصویر عبور کند؟ …