در فیلم دستگیرمان میشود که «نازا» (NAZA) سرواژهای است که دستگاه اطلاعاتی برای نشان دادن تعداد غیرنظامیانی به کار میبرد که انتظار دارد در یک حمله هوایی به غزه کشته شوند. ارتش اسرائیل ترجیح میدهد افراد حماس را شبها در خانههایشان هدف قرار دهد و اگر آنها همراه خانوادهشان زندگی کنند یا در محلههایی بسیار پرجمعیت باشند، ظاهراً اهمیتی ندارد. یکی از منابع فیلم میگوید در مقطعی مجوز کشتن ۵۰۰ «نازا» در ازای کشتن یک عضو حماس صادر شده بود.
خانهای در کنار جهنم
زور و آبراهام را در جشنواره فیلم ونیز ملاقات میکنم، جایی که «نازا» برای دریافت جایزه شیر طلایی در رقابت است. این دو برای مستند قبلیشان، «سرزمین دیگری نیست» (۲۰۲۴)، که با همکاری باسل عدرا و حمدان بلال ساخته بودند، برنده اسکار شدند. آن فیلم مقاومت فلسطینیان در کرانه باختری اشغالی را به تصویر میکشید. آبراهام میگوید: « «سرزمین دیگری نیست» جنایتهای هولناکی را مستند کرد. اما در عین حال به مردم... نمیخواهم بگویم امید، اما دستکم نوری برای امیدواری داد. تصادفی نیست که این فیلم تماماً در تاریکی میگذرد. ما الان در شهری بسیار تاریک هستیم.»
وزارت بهداشت غزه اعلام کرده که در سه سال بمباران اسرائیل بیش از ۷۳ هزار نفر کشته شدهاند که اکثریت قریببهاتفاق آنها غیرنظامی بودهاند. «نازا» برای لحظاتی کوتاه ما را با خرابهها، والدین داغدار و کودکان کشتهشده روی زمین روبهرو میکند. اما پسزمینه اصلی فیلم، تلآویوی آرام و عادی است؛ تنها ۴۴ مایل آنسوتر در شمال، جایی که ترافیک ساعت شلوغی با حالتی رؤیایی در خیابانها جریان دارد. معنادار است که تهیهکننده اجرایی فیلم، جاناتان گلیزر، کارگردان «منطقه مورد علاقه» است. زور میگوید گلیزر از ساختار و رویکرد خلاقانهای که او و آبراهام در پیش گرفته بودند حمایت کرد؛ چون این حس را ایجاد میکند که خانهای در کنار جهنم قرار گرفته است.
سیستم شیطانی
«نازا» عمداً بیشتر از آنکه به روانشناسی فردی افراد درگیر بپردازد، به خود سیستم میپردازد: سیاست نظارت گسترده و صنعتِ قتل. اما ظاهراً منابع فیلم باید احساس گناه و شرم … …
