دلیل تکرار خبر انفجار مدیریت شده مهمات باقی مانده از جنگ چیست؟

به گزارش تابناک، در جنگ، همه مهمات شلیک‌شده به هدف اصابت نمی‌کنند و همه آن‌هایی هم که به مقصد می‌رسند، الزاماً منفجر نمی‌شوند. بخشی از مهمات ممکن است به دلیل نقص فنی، اختلال در سامانه هدایت، اشکال در چاشنی یا شرایط محیطی، پیش از رسیدن به هدف یا پس از برخورد از کار بیفتند. این اتفاق در ادبیات نظامی با مفاهیمی مانند نرخ عدم عملکرد (Malfunction Rate) و مهمات عمل‌نکرده (Unexploded Ordnance یا UXO) شناخته می‌شود.

همین مسئله، پرسشی را پیش روی افکار عمومی قرار می‌دهد که معمولاً در گزارش‌های روزانه جنگ جایی ندارد: از میان هزاران موشک، بمب و پهپادی که در جریان یک عملیات نظامی به کار گرفته می‌شوند، سرنوشت آن‌هایی که به هدف نمی‌رسند یا منفجر نمی‌شوند چه خواهد شد؟

این پرسش درباره حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ به‌خصوص وقتی پای مناطق کوهستانی، بیابانی و کم‌تردد کشور در میان باشد.

عدد ۳ تا ۵ درصد از کجا آمده است؟

در توییت مورد بحث، فرض شده است که دست‌کم ۳ تا ۵ درصد مهمات به دلایل فنی عمل نمی‌کنند. این عدد از نظر نظامی بی‌پایه نیست، اما تعمیم آن به تمام موشک‌ها، بمب‌ها و پهپادهای به‌کاررفته در یک جنگ، بدون تفکیک نوع سلاح، دقت علمی ندارد.

گزارش مؤسسه پژوهشی رَند (RAND) درباره هزینه‌های پاک‌سازی مهمات منفجرنشده، به داده‌های ارتش آمریکا استناد می‌کند که بر اساس آن، میانگین نرخ نقص در آزمایش‌های کنترل کیفیت برای خانواده‌های مختلف مهمات متفاوت بوده است: حدود ۱.۷۸ درصد برای نارنجک‌ها، ۲.۹۱ درصد برای خمپاره‌ها، ۳.۷۵ درصد برای گلوله‌های توپخانه و ۳.۸۴ درصد برای راکت‌ها. این ارقام مربوط به آزمایش‌های کنترل‌شده‌اند و نباید بدون احتیاط به شرایط واقعی میدان جنگ تعمیم داده شوند.

کمیته بین‌المللی صلیب سرخ نیز در توضیح پیامدهای باقی‌ماندن مهمات منفجرنشده، دامنه‌ای بسیار گسترده‌تر را مطرح می‌کند: نرخ عدم عملکرد مهمات مختلف می‌تواند از یک تا ۴۰ درصد تغییر کند. نوع مهمات، عمر انبارداری، کیفیت تولید، شرایط نگهداری، جنس خاک محل برخورد و حتی نحوه استفاده از سلاح در این تفاوت نقش دارند. …