«مجید سیاری»، پژوهشگر حوزهٔ مدیریت منابع آب، معتقد است که اگر بخواهیم یک پروژه را از لحاظ اقتصادی بسنجیم، باید ببینیم که بر پایهٔ چه مفروضاتی و تناسب آنها با همدیگر بررسی شود. «اول از همه باید دانست تا الان چه میزان سرمایهگذاری شده و باقی هزینهٔ موردنیاز چقدر است و این کار چه مدت زمان میبرد. همچنین بخشی از این آب قرار بوده به قیمت تضمینی ـ البته به شرط تولید آب با پساب صفر ـ از سوی دولت خریداری شود. اما برای کار تکنولوژی و هزینهٔ بیشتری میطلبد. بهعلاوه، مشوقها برای چنین طرحی که به سود صنایع است، نباید برای بودجهٔ کل کشور هزینه داشته باشد.» قرار بود فقط یک درصد از آب شرب مشهد از دریا تأمین شود
او براساس مطالعات طرح در سال ۹۶ گفت: «آبی که قرار است از طریق این لولهها انتقال یابد، ۲۵۰ میلیون مترمکعب است. ۴۲ میلیون مترمکعب از این آب قرار بود به شرب مشهد اختصاص یابد. درحالیکه در سال ۱۳۹۹، میزان برداشت آب از سفرههای زیرزمینی، بدون احتساب آب سطحی، شهر مشهد برابر با چهار میلیارد و ۲۵۰ میلیون مترمکعب بوده است. یعنی آبی که قرار است به شرب مشهد اختصاص داده شود، فقط یک درصد نیاز آن را تأمین میکند.» …


دانلود از کافه بازار











































































































































![[شجاعالدین ابراهیمی] سقوط کلمههای شیشهای در یاختههای سکوت](/news/u/2026-11-16/ettelaat-uuba9.jpg)




















