در زمان تولد وجود مقدس زینب کبری (س)، جد بزرگوارشان، یعنی پیامبر اکرم (ص) در سفر بودند. به همین دلیل پس از تولد حضرت زینب (س)، صدیقه طاهره (س) به امیرالمؤمنین (ع) گفتند، چون پدرم در سفر هستند، ایشان نامی برای دخترشان انتخاب کنند. آن حضرت (ع) فرمودند که من بر پدر شما سبقت نمیگیرم، صبر کنیم که به زودی رسول خدا (ص) باز خواهند گشت و هر نامی را که صلاح بدانند، بر این کودک میگذارند.
پس از ۳ روز، رسول خدا (ص) آمدند و همان گونه که رسم و سیره آن حضرت (ص) بود، نخست، به منزل حضرت فاطمه زهرا (س) رفتند. امام علی (ع) خدمت آن حضرت (ص)، فرمودند که یا رسول الله! خداوند متعال دختری به دخترت عطا فرموده است، نامش را معین فرمایید. پیامبر (ص) فرمودند، اگر چه فرزندان فاطمه (س)، اولاد من هستند، اما امر ایشان با پروردگار عالم است و من منتظر وحی هستم. سپس جبرئیل نازل شد و عرض کرد: یا رسول الله! حق تو را سلام میرساند و میفرماید: «نام این مولود را " زینب " بگذار، چرا که این را در لوح محفوظ نوشته ایم.»
رسول اکرم (ص) قنداقه آن مولود گرامی را طلبید و به سینه چسبانید، بوسید و نامش را زینب نهاد. زینب به معنای زینت پدر، کنیه گرامیشان ام الحسن و ام کلثوم است.
علاوه بر جایگاه ویژه عقیلهی بنی هاشم، که نزدیک به عصمت بود، دیگر خصایص حسنه در رفتار و کردار این بانوی آسمانی، ظهور و بروز داشت. بنا بر فرمایش امام سجاد (ع)، حضرت زینب (س) عالمهای هستند که معلم نداشتند و خداوند به واسطهی فرشتگان و ملائکه، ایشان را از علم الهی سرشار کرد. …


دانلود از کافه بازار



































![[شجاعالدین ابراهیمی] سقوط کلمههای شیشهای در یاختههای سکوت](/news/u/2026-11-16/ettelaat-uuba9.jpg)
























