خطر آب‌سیاه در برخی افراد تا ۱۰ برابر بیشتر است!

به گزارش ایسنا، آب‌سیاه به گروهی از بیماری‌های چشمی گفته می‌شود که در آن‌ها عصب بینایی، یعنی بخشی از چشم که پیام‌های بینایی را به مغز می‌رساند، آسیب می‌بیند. شایع‌ترین نوع آن آب‌سیاه زاویه‌باز است. این بیماری معمولاً در مراحل ابتدایی نشانه آشکاری ندارد؛ بنابراین ممکن است فرد تا زمانی که آسیب جدی‌تر نشده، متوجه ابتلا نشود. از آنجا که بینایی ازدست‌رفته بر اثر آسیب آب‌سیاه قابل بازگشت نیست، تشخیص زودهنگام اهمیت زیادی دارد.

حدود نیمی از افراد مبتلا به آب‌سیاه از بیماری خود خبر ندارند؛ حتی در کشورهایی که دسترسی به خدمات چشم‌پزشکی مناسب است. سنجش فشار چشم یکی از راه‌های رایج ارزیابی خطر به شمار می‌رود، اما به‌تنهایی همه افرادی را که ممکن است در معرض بیماری باشند شناسایی نمی‌کند. به همین دلیل، بررسی راه‌هایی که بتوانند خطر ابتلا یا شدت احتمالی بیماری را بهتر پیش‌بینی کنند، می‌تواند برای انتخاب زمان مناسب معاینه و درمان مفید باشد.

پژوهشگران مؤسسه QIMR برگوفر و دانشگاه فلیندرز استرالیا، همراه با همکاران بین‌المللی خود، آزمایشی ژنتیکی را برای برآورد خطر ابتلا به آب‌سیاه بررسی کردند. به زبان ساده، هدف آن‌ها این بود که ببینند آیا ترکیب اطلاعات ژنتیکی افراد می‌تواند مشخص کند چه کسانی احتمال بیشتری برای ابتلا یا نیاز به درمان جدی‌تر دارند.

در این روش، پژوهشگران یک «امتیاز خطر چندژنی» ساختند. این امتیاز اثر تعداد زیادی تفاوت کوچک در ژن‌ها را با هم ترکیب می‌کند و در نهایت یک برآورد کلی از خطر ارثی هر فرد به دست می‌دهد. برای تهیه نسخه تازه، داده‌های ژنتیکی بیش از شش میلیون نفر بررسی شد که نزدیک به ۳۰۰ هزار نفر از آن‌ها آب‌سیاه داشتند. نسخه پیشین این ابزار که در سال ۲۰۲۰ منتشر شده بود، بر اطلاعات حدود هشت هزار فرد مبتلا تکیه داشت. پژوهشگران امتیاز تازه را در گروه‌هایی با تبار اروپایی، آفریقایی، شرق آسیایی، جنوب آسیایی و اسپانیایی‌تبار نیز آزمودند. …