آرمان‌های لیبرال اسرائیل به سختی با سلب مالکیت و طرد فلسطینی‌ها، حکومت نظامی بر شهروندان فلسطینی و پس از سال ۱۹۶۷، اشغال و شهرک‌سازی کرانه باختری و غزه همزیستی داشت. در کنار این، مهاجران یهودی از خاورمیانه و شمال آفریقا (یا مزراحیم) به طور سیستماتیک مورد تبعیض قرار گرفتند. با این وجود، این مدل همچنان شیوه غالب اسرائیل برای درک خود و ارائه خود به جهان بود.
با این حال، در سال‌های اخیر، ایده‌های غیرلیبرال که زمانی محدود به حاشیه‌های سیاسی و مذهبی اسرائیل بودند، به جریان اصلی تبدیل شده‌اند. یک رهبری ملی‌گرای مذهبی تندرو در حال تلاش برای نقش بیشتر قانون یهود در دولت و همچنین حاکمیت یهود بر "اسرائیل بزرگ" است که در سراسر فلسطین و فراتر از آن امتداد دارد. این ایده‌ها بر جریان اصلی راست تأثیر گذاشته، که به طور فزاینده‌ای مفهوم قومی – ملی و اکثریتی از دموکراسی را پذیرفته است، که در آن اکثریت انتخاباتی باید با محدودیت‌های نهادی کمتری روبه‌رو شوند. حمایت از دولت فلسطین در بیشتر طیف‌های سیاسی یهودی از بین رفته، در حالی که کنترل دائمی اسرائیل بر فلسطینی‌ها عادی شده است. و پس از شوک و آسیب ناشی از تلفات بسیاری که حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ بر اسرائیلی‌ها وارد کرد، بسیاری از اسرائیلی‌ها متقاعد شده‌اند که باید از موجودیت خود تنها از طریق نیروی نظامی قاطع دفاع کنند.
صهیونیست‌های لیبرال که سنت سیاسی بنیانگذار این کشور را به ارث برده‌اند، برای بیان یک دیدگاه جایگزین تلاش کرده‌اند. دستور کار آنها عمدتاً دفاعی و تکنوکراتیک است: حفظ نهادهای دموکراتیک، احیای دولت کارامد و برکناری بنیامین نتانیاهو از قدرت، در عین حال پذیرش بسیاری از تفکرات راست در مورد امنیت و فلسطین. …
دانلود از کافه بازار
