مرتضی پدریان، جامعهشناس، در گفتوگو با «اقتصادنیوز» معتقد است استعفاها را نمیتوان صرفاً خروج افراد از یک شغل دانست، بلکه این پدیده میتواند بازتاب احساس بیپناهی اقتصادی، نارضایتیهای پنهان و فاصله گرفتن بخشی از جامعه از ساختارهایی باشد که دیگر توان پاسخگویی به نیازهای معیشتی و اجتماعی آنها را ندارند.
او هشدار میدهد که تداوم این روند و نادیده گرفتن پیامهای پشت این رفتارها، میتواند نارضایتیهای پراکنده را به یک روند اجتماعی گستردهتر تبدیل کند.
گفتوگوی اقتصادنیوز با مرتضی پدریان، جامعهشناس را بخوانید.
****
*آقای پدریان!همزمان با افزایش فشارهای اقتصادی و کافی نبودن حقوق و مزایای مشاغل رسمی، برخی استعفا و کنارهگیری از موقعیتهای شغلی و گرایش به سمت مشاغل غیررسمی را انتخاب پیش روی خود می بینند. از نگاه شما پیام پنهان این استعفاها چیست؟ این رفتار چه سیگنالی به حاکمیت و ساختار اقتصادی و اجتماعی میدهد؟
یکی از مسائل مهمی که در حوزه رفتارها و کنشهای مردم وجود دارد، این است که اگر ما یک هدف کلی برای زندگی افراد در نظر بگیریم، آن هدف داشتن یک زندگی بدون دغدغه و همراه با آرامش است. این زندگی بدون دغدغه و همراه با آرامش، آیتمها و مؤلفههای مختلفی دارد که یکی از مهمترین آنها مؤلفه اقتصاد است.
وقتی شرایط اقتصادی نامساعد باشد، میزان حقوق یا دستمزدی که افراد در مقابل زحماتی که انجام میدهند دریافت میکنند، نتواند معاش آنها را تأمین کند، افراد به فکر پیدا کردن راه دیگری میافتند. در چنین شرایطی، فرد ممکن است از یک ساختار تولیدی، یک سیستم خدماتی یا یک مجموعه اداری استعفا بدهد و به سمت یک روش دیگر برای تأمین زندگی و معیشت خود برود.این یک نکته مهم است. …

بازار

































































































































































