مشکل اصلی اینجا است که باتریهای معمولی حاوی موادی هستند که در بدن تجزیه نمیشوند و چنانچه پوشش محافظتی آنها آسیب ببیند، مواد درون آنها میتوانند خطرات جدی نظیر آسیب به بافتهای داخلی ایجاد کنند. از این رو، ساخت و تحقیق درباره باتریهای زیستجذبپذیر، یعنی باتریهایی که توانایی حلشدن و تجزیه طبیعی در محیط بدن را دارند، یک ضرورت مهم به شمار میرود. این نوع باتریها میتوانند برای مدتزمان مشخصی کار کنند و سپس به موادی بیخطر تبدیل شوند که بدن قادر به پردازش و دفع طبیعی آنها باشد.
در همین راستا، پژوهشگران دانشگاه MIT آمریکا، پژوهشی نوین را با هدف ساخت و توسعه یک باتری بلعیدنی مبتنی بر کاغذ انجام دادهاند که میتواند انرژی مورد نیاز ابزارهای پزشکی را در درون بدن تامین کند و پس از اتمام کار، بدون آسیب تجزیه شود.
روش کار محققان بدین صورت بود که ابتدا باتری کاغذی ویژهای را با استفاده از عناصر منیزیم و تریاکسید مولیبدن ساختند. سپس برای ارزیابی عملکرد، ایمنی و میزان کارایی، این باتری را در یک سری آزمایشهای پیشبالینی بر روی خوکها … …
