تا امروز، بخش مهمی از فشار ناشی از کاهش عرضه با استفاده از ذخایر نفتی جبران شده است. اما این ضربهگیر نیز نامحدود نیست. آژانس اعلام کرده ذخایر جهانی نفت در ماه اوت با سرعتی معادل ۳میلیون بشکه در روز کاهش یافته؛ نشانهای روشن از اینکه بازار برای حفظ جریان عرضه، در حال مصرف موجودیهای قبلی است. این عدد شاید از خود کاهش تولید مهمتر باشد. تولید میتواند در صورت کاهش تنش دوباره افزایش یابد، اما ذخایری که امروز مصرف میشوند، باید بعدا دوباره پر شوند. بنابراین حتی اگر درگیریها متوقف شود، بازار لزوما بهسرعت به نقطه پیش از بحران بازنمیگردد.
پرسش کلیدی این است: اگر بحران چند ماه دیگر ادامه پیدا کند، چه کسی قرار است آخرین لایه امنیت عرضه را تامین کند؟ این نگرانی در شرایطی جدیتر است که حاشیه امن بازار پیش از جنگ نیز چندان بزرگ نبود. اکنون بخشی از ظرفیت تولید و صادرات خلیجفارس مختل شده، مسیر هرمز با ریسک امنیتی روبهروست و حملات اوکراین به زیرساختهای نفتی روسیه نیز عرضه و پالایش این کشور را تحت فشار گذاشته است. آژانس در تازهترین گزارش خود پیشبینی تولید نفت روسیه در سال۲۰۲۶ را ۱۲۵هزار بشکه در روز کاهش داده و به حدود ۹میلیون بشکه در روز رسانده است. تولید روسیه در ماه اوت نیز به ۸میلیون بشکه در روز رسید؛ حدود ۹۴۰هزار بشکه کمتر از اوج ژانویه. بنابراین، شوک عرضه امروز تنها یک داستان خاورمیانهای نیست؛ چند مرکز بزرگ تولید و پالایش جهان همزمان تحت فشار قرار گرفتهاند. کمبود همهجا یکسان نیست …
