با این حال، تصویر کلی منابع آبی کشور نسبت به سال گذشته بهبود محسوسی را نشان میدهد. میزان ورودی سدهای کشور در مقایسه با مدت مشابه سال قبل حدود 69 درصد افزایش یافته و حجم ذخایر موجود در مخازن نیز 36 درصد بیشتر شده است. نکته مهمتر اینکه حجم آب ذخیرهشده در سدهای کشور حتی نسبت به متوسط 10 ساله نیز بیش از 11 درصد افزایش دارد.
این آمارها در نگاه نخست میتواند از عبور نسبی کشور از شرایط سخت سال آبی گذشته حکایت داشته باشد، اما بررسی جزئیات وضعیت سدها نشان میدهد بحران آب هنوز به پایان نرسیده و میانگین 55 درصدی پرشدگی، واقعیت متفاوت حوضههای آبریز و استانهای مختلف را پنهان میکند. بارندگی تقریباً به میانگین بلندمدت رسید
بر اساس آخرین دادهها، ارتفاع کل ریزشهای جوی کشور به 237.5 میلیمتر رسیده است. این رقم در مدت مشابه بلندمدت 239.7 میلیمتر و در دوره مشابه سال آبی گذشته تنها 146.8 میلیمتر بوده است.
به بیان ساده، میزان بارندگی امسال تقریباً به سطح نرمال بلندمدت نزدیک شده و در مقایسه با سال گذشته جهش قابل توجهی داشته است؛ موضوعی که افزایش ورودی سدها و بهبود حجم ذخایر کشور را تا حد زیادی توضیح میدهد.
اما یک نکته مهم در تحلیل این آمار وجود دارد: بازگشت میانگین بارندگی به سطح نزدیک به نرمال، لزوماً به معنای پایان تنش آبی در همه مناطق کشور نیست. توزیع زمانی و مکانی بارش، میزان مصرف، برداشت از منابع زیرزمینی و تفاوت شرایط حوضههای آبریز، باعث میشود برخی مناطق همچنان با کمبود شدید آب مواجه باشند.
کدام سدها همچنان در وضعیت بحرانی هستند؟
بررسی وضعیت سدهای کشور نشان میدهد شرایط در همه مناطق یکسان نیست. سدهای دوستی و طرق در خراسان رضوی، پانزده خرداد در حوضه قمرود، شمیل و نیان در هرمزگان، بارزو در خراسان شمالی، ساوه در گیلان و همچنین لار و ماملو در تهران و البرز همچنان با وضعیت بحرانی از نظر میزان پرشدگی مواجه هستند. …
