اقتصاد همسایگان گرفتار مرزهای بسته ایران - سایت خبری اقتصاد پویا

اقتصاد پویا / سرویس اقتصاد سیاسی- بسته‌شدن گذرگاه‌های مرزی میان ایران و عراق، فراتر از یک تصمیم اجرایی یا محدودیت مقطعی در مبادلات تجاری، می‌تواند به مسئله‌ای راهبردی در روابط اقتصادی و سیاسی دو کشور تبدیل شود؛ مسئله‌ای که پیامدهای آن تنها به کامیون‌های متوقف‌شده در مرز، تأخیر در ترخیص کالا یا کاهش رفت‌وآمد بازرگانان محدود نمی‌ماند، بلکه زنجیره‌ای از آثار اقتصادی را در بازارهای محلی، شبکه تأمین کالا، اشتغال مرزنشینان و مناسبات منطقه‌ای به دنبال خواهد داشت. ابراز نگرانی شدید نخست‌وزیر عراق از بسته‌شدن برخی گذرگاه‌های مرزی با ایران و هشدار تلویحی او درباره زیان‌بار بودن ادامه این وضعیت برای بغداد، نشان می‌دهد که اهمیت این مسیرها برای اقتصاد عراق را نمی‌توان نادیده گرفت. در شرایطی که اقتصادهای منطقه با فشارهای مالی، نوسانات تجاری و رقابت‌های ژئوپلیتیکی روبه‌رو هستند، محدودکردن مسیرهای مبادله با یکی از همسایگان مهم، بدون ارزیابی دقیق هزینه‌ها و منافع، ممکن است به تصمیمی پرهزینه تبدیل شود؛ تصمیمی که آثار آن پیش از هر طرف دیگری، در اقتصاد واقعی و زندگی روزمره مردم دو کشور نمایان خواهد شد. کریمی/ روابط اقتصادی ایران و عراق طی سال‌های گذشته به مجموعه‌ای از پیوندهای تجاری، خدماتی، حمل‌ونقلی و مصرفی وابسته شده است. مرزهای مشترک دو کشور تنها خطوطی برای عبور کالا نیستند، بلکه بخشی از زیرساخت اقتصادی مناطق مرزی و حلقه اتصال تولیدکنندگان، تجار، توزیع‌کنندگان و مصرف‌کنندگان به شمار می‌روند. هرگونه اختلال در این مسیرها، هزینه حمل‌ونقل را افزایش می‌دهد، زمان تحویل کالا را طولانی‌تر می‌کند و قدرت برنامه‌ریزی فعالان اقتصادی را کاهش می‌دهد. از این منظر، نگرانی بغداد را باید در چارچوب یک واقعیت اقتصادی تحلیل کرد: تجارت با همسایگان، زمانی که بر پایه منافع متقابل شکل گرفته باشد، صرفاً امتیازی سیاسی نیست که بتوان آن را به‌آسانی کنار گذاشت؛ بلکه بخشی از ظرفیت اقتصادی کشورها برای تأمین نیازهای خود، ایجاد درآمد و حفظ ثبات بازار است.

محاصره‌ای که می‌تواند به اقتصاد عراق بازگردد …