۳۶ صندلی‌ و‌ یک کارنامه‌ مبهم

هفت صبح|  چهاردهم آبان، روز فرهنگ عمومی، فرصتی برای بررسی این مسئله است که شورای فرهنگ عمومی کشور با این همه مأموریت، عضو، کمیته، دبیرخانه، بودجه کلان و سال‌ها فعالیت چه تأثیر ملموسی بر فرهنگ عمومی جامعه گذاشته است؟ اگر این شورا مأمور رصد، تحلیل، سیاست‌گذاری، هدایت و هماهنگی امور فرهنگی کشور است، پس دلیل این همه فاصله میان ارزش‌هایی که در اسناد رسمی به‌عنوان فرهنگ مطلوب معرفی می‌شود و آنچه در زندگی روزمره مردم جریان دارد چیست که تا این اندازه قابل مشاهده است.

 

نمی‌خواهیم موضوع و اهمیت سیاست‌گذاری فرهنگی را انکار کنیم. اما انتظار داریم به مناسبت این روز، نهادی که متولی سیاست‌گذاری در حوزه فرهنگ عمومی است، درباره نتیجه فعالیت‌های خودش توضیحی روشن و قابل سنجش ارائه کند و مثلا بگوید که نتیجه کارهایش در رفتار روزانه شهروندان، کیفیت روابط اجتماعی، رعایت حقوق دیگران، شیوه اداره امور عمومی و میزان مسئولیت‌پذیری افراد و نهادها چه بوده است. 

  شورایی با ۳۶ عضو و مأموریت‌های گسترده

بیایید نگاهی به ساختار این شورا  براساس آیین‌نامه جدید شورای فرهنگ عمومی کشور، مصوب جلسه ۹۲۴ شورای عالی انقلاب فرهنگی در ۲۷ آبان ۱۴۰۴ بیندازیم. مطابق ماده ۳ این آیین‌نامه، شورا ۲۷ عضو ثابت و ۹ عضو تخصصی دارد. یعنی ساختاری با ۳۶ جایگاه عضویت. ریاست شورا بر عهده وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی است. بنابراین رئیس شورا با رأی اعضا انتخاب نمی‌شود. این مسئولیت به اعتبار تصدی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به وزیر مربوط تعلق دارد. در حال حاضر نیز سیدعباس صالحی به عنوان وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، رئیس شورای فرهنگ عمومی کشور است.

 

ترکیب اعضای ثابت شورا، مجموعه‌ای از مدیران عالی دستگاه‌های حکومتی و فرهنگی را دربرمی‌گیرد که شامل وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، وزیر یا نماینده آموزش‌وپرورش، وزیر یا معاون فرهنگی ورزش و جوانان، نماینده وزارت میراث فرهنگی، وزیر کشور یا رئیس سازمان امور اجتماعی، نمایندگان وزارتخانه‌های بهداشت و علوم، رئیس نهاد نمایندگی رهبری در دانشگاه‌ها، رئیس مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه، رئیس شورای سیاست‌گذاری ائمه جمعه، رئیس سازمان صداوسیما، رئیس سازمان تبلیغات اسلامی و رئیس ستاد هماهنگی کانون‌های فرهنگی و هنری مساجد است.

  …