تکرار تراژدی تراکتور: بوکا دقیقه ۹۶ قهرمانی را دزدید!

به گزارش "ورزش سه"، دیگر چیزی باقی نمانده بود. ساعت شنی به پایان رسیده بود، اما به نظر می‌رسید این بوکا بود که بیش از همه تهی شده است. تیمی خالی از روحیه و ایده، خسته از درگیری‌های پیاپی، با پاهایی سنگین و روحی زخمی و بدون کاپیتانش در زمین. همه‌ چیز بوی شکست می‌داد اما تیم واسکو هنوز تسلیم نشده بود و توان انجام یک حرکت دیگر را داشت. ضربه بلانکو که از فراز آسمان ورزشگاه ساکت و زخمی عبور کرد، به بورگونوی مردد رسید، دروازه‌بانی که اجازه داد توپ از دستش رها شود و در آن ثانیه ابدی، تمام تماشاگران با تمام توان خود توپ را به پای انر والنسیا رساندند که ضربه‌ای مرگبار نواخت و بمبونرا را به هزار تکه منفجر کرد، ورزشگاهی که این بار واقعاً تسلیم جنون و شور و هیجان شده بود.

این پایان‌بندی ایده‌آل نزدیک به چهار سال رنج و سختی بود. بوکا جونیورز از زمان آخرین قهرمانی‌اش در مارس ۲۰۲۳، تاریک‌ترین دوران تاریخ مدرن خود را پشت سر گذاشته بود و این دوران باید به همین شکل به پایان می‌رسید: با رنج، مبارزه و مقاومت گروهی که برای انتقام آمده بود و در یک بعدازظهر، بخش بزرگی از بدهی‌های باقی‌ مانده‌اش را تسویه کرد. به همین دلیل بود که بازیکنان این‌گونه جشن گرفتند، ابتدا مقابل لا دوسه، گروه هواداری بوکا جونیورز و سپس در گوشه‌ و کنار ورزشگاه، در حالی که بدون توجه به وجود نرده‌ها، بالا و پایین می‌پریدند. آنها مانند حرفه‌ای‌ها بازی کردند و مانند هواداران جشن گرفتند.

آنها مجبور بودند تا آخرین لحظه برای این قهرمانی بجنگند، چرا که در تورنمنتی که مملو از جانبداری و سوءظن بود، چیزی به بوکا هدیه داده نشد. بله، سوپرکلاسیکو بحث‌های زیادی به وجود آورد، اما تیم واسکو بیش از هر چیز، قهرمانی شایسته بود، چرا که تمام امتیازاتش را با شایستگی و در زمین مسابقه به دست آورد. علاوه بر این، از نظر فوتبالی یک سر و گردن بالاتر از سایر تیم‌ها بود، با بازیکنانی که به‌ صورت فردی تفاوت ایجاد می‌کردند و ساختار تیمی‌ای که آنها را تقریباً شکست‌ناپذیر کرده بود. …