سوخو T-4 برای پرواز با سرعت بیش از 3 ماخ طراحی شده بود و از فناوری هایی بهره می برد که در زمان خود بسیار پیشرفته بودند. استفاده گسترده از تیتانیوم در سازه، سامانه کنترل پرواز سیمی، تجهیزات الکترونیکی پیشرفته و دماغه متحرک که برای بهبود دید خلبان هنگام برخاست و فرود پایین می آمد، از مهم ترین ویژگی های این هواپیما بود.
T-4 در ابتدا با هدف ایفای نقش یک بمب افکن و هواپیمای شناسایی راهبردی بسیار پرسرعت طراحی شد؛ هواپیمایی که بتواند در ارتفاع بالا و با سرعتی بسیار بیشتر از هواپیماهای متعارف به اهداف دوردست دسترسی پیدا کند.
با وجود جاه طلبی های فراوان، پروژه T-4 هیچ گاه به تولید انبوه نرسید. تنها چند فروند نمونه اولیه ساخته شد و برنامه در میانه دهه 1970 متوقف شد. افزایش هزینه های توسعه، تغییر اولویت های نظامی شوروی و رقابت با پروژه های دیگری مانند توپولف Tu-160 از عواملی بودند که در کنار گذاشته شدن این هواپیمای بلندپروازانه نقش داشتند. …
