شش ماه بعد، که برای مرحله بعدی (خوش) مراجعه کردم، این آزمون ۱ میلیون هزینه داشت،(نمیدانم در همان زمان چقدر بوده) اما آزمونهای نامبرده به هر کدام ۸۰۰ هزار تومان رسیدهاند؛ یعنی برای دو آزمون باید یک میلیون و ۶۰۰ هزار تومان پرداخت کرد که احتمالا در شش ماه بعد میشود ۳۲۰ درصد شاید!
محاسبه ساده است، ۳۰۰ هزار تومان تبدیل شده به ۸۰۰ هزار تومان؛ یعنی ۵۰۰ هزار تومان افزایش برای هر آزمون. یعنی هزینه هر آزمون در فاصلهای حدود شش ماه، بیش از ۱۶۶ درصد افزایش پیدا کرده است؛ به زبان سادهتر، قیمت آزمون تقریباً ۲٫۷ برابر شده است.
افزایش ۳۰ تا ۵۰ درصدی را میتوان در شرایط تورمی اقتصاد توضیح داد؛ اما وقتی هزینه یک خدمت فرهنگی و هنری در شش ماه ۱۶۷ درصد افزایش پیدا میکند، طبیعی است که این افزایش نیازمند توضیح باشد.
موضوع مهمتر، ماهیت نهادی است که این هزینه را دریافت میکند.انجمن خوشنویسان، نهادی است با سابقه فرهنگی و هنری که با ساختار رسمی فرهنگ و هنر کشور و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز ارتباط دارد. بنابراین انتظار از چنین نهادی فقط ارائه یک خدمت و دریافت پول نیست؛ انتظار میرود در کنار اقتصاد، مسئولیت فرهنگی و اجتماعی خود را نیز ببیند.
باری! انجمن حتما باید هزینههای خود را افزایش دهد. چون برگزاری آزمون، پرداخت دستمزد استادان، اجاره مکان، امور اداری و صدور مدارک همگی هزینه دارند. اما افزایش ۱۶۶٫۷ درصدی در شش ماه، این سؤال را به وجود میآورد که مبنای دقیق چنین افزایشی چیست؟
ماجرا زمانی جالب میشود که بدانیم برای دریافت گواهینامه نیز باید هزینه جداگانه پرداخت کرد: ۱۴۰ هزار تومان برای گواهینامه مقدماتی و ۱۵۰ هزار تومان برای متوسط؛ یعنی مجموعاً ۲۹۰ هزار تومان فقط برای دو برگه گواهی.
در نتیجه هنرجو با زنجیرهای از پرداختها روبهروست، شهریه آموزش، آزمون، آزمون مرحله بعد و سپس هزینه دریافت مدرک.
شاید در این وانفسای افسارگسیخته قیمت ها چندصد هزار تومان عدد بزرگی نباشد، اما میشود به تغییر رابطه انسان با هنر تامل کرد.
هنر اگر صرفاً به یک کالای قابل خریدوفروش تبدیل شود، طبیعی است که منطق بازار بر آن حاکم شود؛ اما نهادی که متولی آموزش و گسترش هنر است، باید مراقب باشد که افزایش هزینهها، هنر را به فعالیتی برای طبقات برخوردار تبدیل نکند.
امروز اگر یک هنرجوی جوان، کارمند، نوجوان کمدرآمد بخواهد مسیر آموزش خوشنویسی را از آموزش تا دریافت مدرک ادامه دهد، باید برای هر مرحله هزینههای جداگانهای بپردازد. این یعنی دسترسی به هنر نیز آرامآرام در حال طبقاتی شدن است.
قرار نیست یک انجمن فرهنگی با قصابی و بقالی رقابت کند که هر روز قیمت کالا را بالا ببرد. منطق نهاد فرهنگی با منطق بازار یکی نیست. اگر نهادی نام «هنر» را بر خود دارد و از جایگاه فرهنگی و حمایتی برخوردار است، باید بخشی از هزینه این مسئولیت اجتماعی را نیز بر عهده بگیرد.
۱۶۷ درصد افزایش قیمت آزمون در شش ماه، نشانهای است از اینکه حتی مسیر ورود و ماندن در جهان هنر نیز میتواند زیر فشار اقتصاد، به مسیری گران و طبقاتی تبدیل شود.
بله. نیک میدانم خوشنویسی اولویت مردم نیست، اما قرار بود هنر بخشی از زندگی مردم باشد؛ نه امتیازی برای کسانی که توان پرداخت بیشتری دارند.... پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر عملیات مخفیانه ارتش آمریکا در خاک عمان (+عکس) نظرات کاربران خبر قبل من بسوزم و او شمعِ انجمن باشد/ علی زند وکیلی (+صدا) اشتراک گذاری : وون کره شمالی بیاعتبار شد؛ روستاییان به دلار و یوان پناه بردند بیشتر بخوانید: فقر از سفره به نسخه رسید! دلایل گرانیهای اخیر از زبان رئیسجمهور رابطه «تصمیم کبرا» و گران کردن بنزین تماشاخانه سجاد رود؛ سدی که کشاورزان را بیچاره میکند ، جنگل را میبلعد و آیندهاش نامعلوم است یکی از ماندگارترین سکانسهای فرار از زندان تاریخ سینما (تماشا کنید) فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران
