افشاگری‌هایی از درون ماشین جنگی صهیونیست‌ها

جوان آنلاین: جنگ غزه را می‌توان با عدد‌ها روایت کرد. با شمار کشته‌شدگان، آوارگان، ساختمان‌های ویران‌شده و تصاویری که هر روز از منطقه جنگی منتشر می‌شود. اما «نازا» مسیر دیگری را انتخاب می‌کند و به جای آنکه دوربینش را به میان ویرانه‌های غزه ببرد، به پشت‌بام‌های شبانه تل‌آویو می‌رود و سراغ کسانی می‌رود که بخشی از سازوکار نظامی و اطلاعاتی اسرائیل را از درون دیده‌اند. نتیجه، مستندی ۸۰دقیقه‌ای است که تلاش می‌کند یک پرسش ساده، اما هولناک را پاسخ دهد: «چگونه مرگ هزاران غیرنظامی می‌تواند از یک فاجعه انسانی به یک فرآیند محاسبه‌شده و اداری تبدیل شود؟»

«نازا» را یووال آبراهام و راشل شور، دو فیلمساز اسرائیلی ساخته‌اند که سال گذشته با مستند «سرزمین دیگری نیست» جایزه اسکار بهترین مستند را کسب کردند. اگر مستند قبلی بیشتر بر زندگی فلسطینیان در کرانه باختری و تجربه مستقیم اشغال متمرکز بود، «نازا» دوربین را به سمت اتاق فرمان، اطلاعات و تصمیم‌گیری درباره اینکه در یک حمله چند غیرنظامی می‌توانند کشته شوند می‌چرخاند.

 یک واژه برای شمارش مرگ

عنوان فیلم از یک اصطلاح مورد استفاده در ساختار اطلاعاتی ارتش اسرائیل گرفته شده است. واژه‌ای که در فیلم به تعداد غیرنظامیانی اشاره دارد که انتظار می‌رود در جریان یک حمله کشته شوند. به این ترتیب، «نازا» کلید ورود فیلم به جهانی است که در آن مرگ انسان‌ها به یک متغیر در محاسبات نظامی تبدیل می‌شود. 

۲۴ نیروی نظامی و اطلاعاتی اسرائیلی که در طول حدود سه سال با سازندگان فیلم گفت‌و‌گو کرده‌اند، با چهره‌هایی تاریک و صدا‌هایی تغییر‌یافته روی پشت‌بام‌های تل‌آویو ظاهر می‌شوند. هویت آنها پنهان است، تصمیمی که از یک سو اعتبار شهادت‌ها را با پرسش مواجه می‌کند و از سوی دیگر نشان می‌دهد حتی افرادی که از این ساختار جدا شده‌اند، برای سخن گفتن درباره تجربه خود احساس امنیت نمی‌کنند. 

مصاحبه‌شوندگان درباره سامانه‌های نظارتی، شیوه‌های انتخاب هدف، استفاده از داده‌های تلفن همراه و ابزار‌های مبتنی بر هوش مصنوعی سخن می‌گویند. روایت فیلم آن است که این فناوری‌ها فقط برای یافتن یک هدف مشخص به کار نمی‌روند بلکه می‌توانند الگو‌های ارتباطی و رفتاری را در مقیاسی بسیار گسترده تحلیل و از دل انبوه داده‌ها، اهداف احتمالی را استخراج کنند.  …