هر چند تأکید بر وفاق و وحدت ملی به معنای کنار گذاشتن نقد و تبدیل فضای سیاسی به عرصه تکصدایی نیست با این حال مرز میان «نقد» و «تخریب» کجاست و احزاب در این شرایط چه مسئولیتی بر عهده دارند؟ این پرسشها را با یدالله طاهرنژاد، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی و علیرضا خجستهپور قائممقام دبیر کل جامعه اسلامی مهندسین در میان گذاشتیم.
طاهرنژاد: مشکل مخالفان با «وفاق» چیست؟
یدالله طاهرنژاد در پاسخ به این پرسش که توهینکنندگان به دولت و رئیسجمهوری و جریانهایی که برخلاف انسجام ملی عمل میکنند به دنبال چه هستند و رفتار آنها چه پیامدهایی برای کشور دارد؟ بر ضرورت وفاق و انسجام در همه شرایط تأکید کرد. او گفت: «وفاق در همه ادوار و در همه مقاطع، یک امر پسندیده و بسترساز رشد و تعالی کشور است. بنابراین اینکه دولت این شعار را انتخاب کرده و در عمل هم ملتزم به اجرای آن بوده، امری بسیار پسندیده و قابل دفاع است. اگر دیگران از این فضای وفاق برداشت درستی ندارند یا نمیخواهند که درست برداشت کنند، باید پاسخ بدهند که مشکلشان با وفاق چیست.» به گفته او، کشور حتی در شرایط عادی نیز به انسجام، وحدت و وفاق نیاز دارد و این مؤلفهها میتواند پشتوانه پیشرفت کشور و زمینهساز استفاده از ظرفیتهای موجود برای توسعه پایدار باشد. …
