این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
جوان آنلاین: پدیده اقلیمی «النینو» طی یک دهه اخیر بارها سرخط اخبار زیستمحیطی و هواشناسی قرار گرفته است. کلانپدیدهای که همواره نویدبخش ریزشهای جوی سنگین بوده و همزمان دلهرههای عمیقی از وقوع بلایای طبیعی پدید میآورد، اما سؤال این است که این بارشها ماهیتاً سیلآسا و مخرب به شمار میروند یا موهبتی حیاتی برای سیراب کردن اراضی تشنه کشاورزی، تغذیه سدها و نجات تالابها؟ در ایران، بخشهای وسیعی از نوار غربی، دامنههای زاگرس، پهنه جنوبی و بهویژه استانهای حاشیه البرز و سواحل خزر نظیر مازندران، گیلان و گلستان تحت تأثیر سامانههای برآمده از نوسانات پیوند از دور اقلیمی قرار میگیرند. در مواجهه با چنین پدیدهای، مرز میان «مدیریت پدافندی و مقابله با خسارت» و «بهرهبرداری هوشمندانه از منابع آب» بسیار باریک است. رویکردی تلفیقی که نیازمند خروج از انفعال، مدیریت سیلاب، تقویت سازههای آبخیزداری و هدایت هوشمندانه روانآبها پیش از تبدیل باران به فاجعه است.
استانهای خشک و نیمهخشک ایران پس از سالها خشکسالی ممتد و افت فاجعهبار تراز سفرههای زیرزمینی، تشنه بارشهای برف و باران هستند. پدیده النینو گرچه ذاتاً با ایجاد دگرگونی در دمای آبهای اقیانوس آرام استوایی موجب بازآرایی الگوهای سینوپتیکی جهان میشود، اما در صورت مدیریت علمی، بهترین فرصت برای تغذیه مصنوعی آبخوانهاست. این پدیده اقیانوسی جهانی، آثار یکسانی در همه جغرافیاها ندارد و نمیتوان هر بارندگی مشخص در منطقهای را مستقیماً به آن نسبت داد. با این حال، افزایش فراوانی رخدادهای جوی حدی و دگرگونی در سامانهها، اتخاذ تدابیر فوری برای ارتقای تابآوری زیرساختها را اجتنابناپذیر میسازد.
پیوند اقیانوس آرام با البرز
النینو، فاز گرم پدیده نوسان جنوبی، زمانی متولد میشود که آبهای بخش شرقی و مرکزی استوایی اقیانوس آرام دستخوش گرمایش غیرعادی میشوند. این دگرگونی دمایی، جابهجایی جریانهای هوای تروپوسفری و جریان جتی را به دنبال دارد و در نهایت با انتقال امواج رطوبتی به مدارها و خاورمیانه، الگوهای بارش خاورمیانه را دگرگون میکند. …
