در جنگ ایالات متحده و رژیم صهیونیستی علیه ایران، قویترین سلاح تهران، توانایی آن در تهدید حملونقل نفت و گاز از طریق تنگه هرمز بوده است. این تهدید، صادرکنندگان منطقهای انرژی را بهشدت متضرر کرد؛ بهطوریکه تنها یک ماه پس از آغاز جنگ، صادرات نفت عربستان سعودی بیش از یکسوم کاهش یافت، صادرات نفت امارات بیش از ۵۰ درصد افت کرد و صادرات نفت کویت و عراق تقریباً بهطور کامل متوقف شد. در همین بازه زمانی، صادرات گاز طبیعی مایعشده (LNG) قطر و امارات نیز بهطور کامل قطع شد.
علاوه بر حملات موفق به نفتکشها و شناورهای حمل گاز طبیعی مایعشده، صرفِ تهدید ناشی از این حملات نیز به کاهش شدید دریانوردی تجاری منجر شد؛ بهگونهای که در ماههای نخست جنگ، شرکتهای کشتیرانی تمایلی به به خطر انداختن جان کارکنان خود نداشتند و شرکتهای بیمه نیز یا از ارائه پوشش بیمهای خودداری میکردند یا نرخهای بسیار بالایی مطالبه میکردند. اگرچه تردد شناورها با گذشت زمان تا حدودی افزایش یافت، نگرانیها درباره مخاطرات امنیتی همچنان در سطح بالایی باقی ماند.
تلاش کشورهای خلیج فارس برای دور زدن تنگه هرمز
با تداوم درگیریهای متناوب، عراق و کشورهای خلیج فارس در حال سازگار شدن با شرایط جدید هستند. عربستان سعودی و امارات با استفاده از خطوط لوله، بخشی از نفت خود را صادر کردهاند و به این ترتیب، تا حدودی توانستهاند از پیامدهای اختلال در ترانزیت نفت توسط ایران جلوگیری کنند. …

بازار




































































































