این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
نگاهی چندوجهی و توسعهمحور دارند. دلیل این تغییر نگرش نیز این است که صنایعدستی فقط محصول نهایی قابل عرضه نیست، بلکه حامل فرایند دانش، مهارت، تجربه و هویت تاریخی هر ملت است. آنچه ارزش واقعی صنایعدستی را شکل میدهد، نه صرفاً مواد اولیه بهکاررفته یا زیبایی ظاهری و کارکرد آن، بلکه همین نظام دانشی و فرهنگی است که در پسِ تولید آن قرار دارد و بهمثابه خاستگاه ظهور آن، نقشی تعیینکننده ایفا میکند. سازمان یونسکو نیز در ۲۰۰۳، با تصویب «کنوانسیون پاسداری از میراثفرهنگی ناملموس»، جایگاهی ویژه برای دانش و مهارتهای بومی و سنتی قائل شد. این کنوانسیون از مهارتها، فنون، دانش بومی و سنتهایی حفاظت میکند که امکان خلق محصولاتی نظیر صنایعدستی را فراهم میسازند. به عبارت دیگر، آنچه حفاظت میشود، استادکار، شیوه تولید، تجربه زیسته نسلها و پیوند فرهنگی میان جامعه و هنرهای سنتی است؛ زیرا اگر این دانش از میان رود، حتی پیشرفتهترین کارگاهها و تجهیزات نیز نمیتوانند اصالت و شیوهها و مهارتهای بومی را بازآفرینی کنند و این اتفاق در هر کشور و جامعهای خسرانی بزرگ به شمار میرود.ازاینرو، بسیاری از کشورها با تدوین نظامهای حمایت از هنرمندان، ثبت و مستندسازی مهارتهای سنتی، نشانها و جوایز معتبر، توسعه تجارت منصفانه، حمایت از آموزش نسل جدید، برندسازی در عرصه ملی و بینالمللی و تسهیل دسترسی به بازارهای داخلی و خارجی، از صنایعدستی و هنرهای سنتی خود چونان ابزاری برای تقویت قدرت نرم، توسعه پایدار، اشتغال، حفظ تنوع فرهنگی و تقویت اقتصاد خلاق حمایت میکنند. زیرا آنها به این باور رسیدهاند که صنایعدستی فقط کالای تجاری نیست، بلکه بخشی از سرمایه فرهنگی و هویت ملی محسوب میشود که حفاظت و توسعه آن، مسئولیتی عمومی و وظیفه حاکمیتی است. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































