[دکتر علی دارابی] جهان‌گرایی آمریکا و جنگ علیه ایران

این روند، استقلال بسیاری از کشورها را در معرض خطر قرار داده است. از ۱۱ سپتامبر ۱۹۹۰ میلادی که جورج بوش، رئیس جمهور وقت آمریکا، «نظم نوین جهانی» را اعلام کرد، آشکارا گفت: «نظم نوین جهانی، حکومت قانون است و جای حکومت جنگل را خواهد گرفت». او افزود: «قرن آینده، قرن آمریکا و رهبری، قدرت و ارزش‌های آمریکایی است». 

اگر چه صاحب نظرانی چون «نوآم چامسکی» همان موقع پرده از این سناریوی آمریکا برداشتند و چامسکی گفت: «نظم نوین جهانی نامی تازه برای توسل به زور» است. بدینسان راهبرد سیاست خارجی آمریکا بر پایه مبارزه علیه همه رقیبان، حمایت از اسرائیل و سلطه همه جانبه در خاورمیانه قرار گرفت.

در خصوص ایران، دکترین سیاست خارجی آمریکا بر چند اصل استوار شد: 

ـ مهار اسلام گرایی که ایران انقلابی نمایندگی آن را بر عهده داشت. 

ـ تهدید و تلاش برای انزوای جهانی ایران

ـ تشدید تحریم‌های بانکی، پولی، بیمه‌ای، صادرات و واردات

ـ حمایت ویژه از اسرائیل و تلاش برای انعقاد پیمان‌های سیاسی، نظامی، دفاعی، اقتصادی کشورهای منطقه با آن 

ـ جلوگیری از توسعه مناسبات و روابط کشورهای همسایه با ایران 

ـ باز نگه داشتن پرونده‌هایی در حوزه تروریسم، حقوق بشر و بعداً مسأله هسته‌ای 

ـ سیاست اعمال فشار بر متحدان ایران، از جمله حزب‌الله لبنان و ... 

ـ ایجاد تصویری غلط از «ایران هراسی» در جهان توسط رسانه‌های در اختیار 

«ریچارد نفیو» در کتاب «هنر تحریم‌ها علیه ایران» آشکارا از به‌کارگیری همه ظرفیت‌ها و توانایی‌های در اختیار آمریکا سخن می‌گوید که چگونه برای تشدید تحریم‌ها بر ضدّ ایران و اعمال فشارهای اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی علیه «زیست مردم ایران» از اتحادیه اروپا، سازمان‌ها و پیمان‌های منطقه‌ای گرفته تا کشورهای همسایه علیه ایران وارد عمل شدند و او در این موضوع از عبارت توصیفی «ائتلاف جهانی علیه ایران» سخن می‌گوید.

این داستان تحریم‌ها از سوی آمریکا و متحدان آنها از چهار دهه قبل علیه ایران ـ حتی زمانی که ایران مسأله‌ای به عنوان «هسته‌ای» نداشت ـ شروع شد. 

واقعیت صحنه جهانی با کمال تأسف همان است که جورج بوش از «حاکمیت ارزشهای آمریکایی بر جهان» سخن گفته بود. گویی دیگر از کشورهای مستقل در جهان سخن گفتن بی‌معناست.  …