تمایز بین اخراج و سایر اشکال بازگشت، اهمیت فزاینده پیدا میکند. آمارهای رسمی، «بازگشت» را به طور گسترده طبقهبندی میکنند، که شامل اخراج، بازگشت داوطلبانه با کمک و سایر جابجاییها میشود، به این معنی که افراد خارج از دسته اخراج نباید به طور خودکار به عنوان افرادی که آزادانه تصمیم به بازگشت به خانه گرفتهاند، در نظر گرفته شوند.
در گذرگاه اسلامقلعه در غرب افغانستان، یک مقام ارشد مرزی طالبان به رویترز گفت که حداقل 20 تا 40 خانواده، از جمله زنان و دختران، اکنون هر روز به تنهایی بازمیگردند. مصاحبههای رویترز با بازگشتکنندگان، گزارشهای گستردهای از ماهها بیکاری، دستمزدهای پرداختنشده و افزایش سریع هزینههای زندگی را نشان داد. طبق دادههای مرکز آمار ایران، قیمتهای مصرفکننده در ایران تقریباً 90 درصد نسبت به سال گذشته افزایش یافته و تورم مواد غذایی به 130 درصد نزدیک شده است.
بررسیهای سازمان بینالمللی مهاجرت (IOM) نشان میدهد تنها 29 درصد از افغانستانیهای اخیراً بازگشته، پس از آنکه میانگین درآمد آنها تقریباً یکسوم نسبت به سطح قبل از بحران کاهش یافته، هنوز پسانداز دارند. این جنبش اخیر بر اساس یک بحران بازگشت بسیار بزرگتر است که به قبل از اوضاع فعلی در داخل ایران برمیگردد. سازمان ملل در ماه مه اعلام کرد از سپتامبر ۲۰۲۳ نزدیک به ۵.۹ میلیون افغان از ایران و پاکستان بازگشتهاند و جمعیت افغانستان را در کمی بیش از دو سال، حدود ۱۰ تا ۱۲ درصد افزایش دادهاند. سازمان ملل و سازمانهای بشردوستانه برای بازگشت حداکثر ۲.۷ میلیون نفر دیگر از این دو کشور همسایه آماده شدهاند. …






















![[دکتر علی دارابی] جهانگرایی آمریکا و جنگ علیه ایران](/news/u/2026-09-20/ettelaat-a8jp7.jpg)
![[رضا کیمیایی] اقتصاد، جنگ و خواست مردم](/news/u/2026-09-20/ettelaat-8ungk.jpg)











































































































































