بازار
بر اساس آمار، سالانه حدود ۲ میلیون تن روغن برای مصارف خانوار، صنف و صنعت در کشور مورد نیاز است که تنها ۱۰ تا ۱۲ درصد آن از محل تولید دانه‌های روغنی در داخل تأمین می‌شود و مابقی از طریق واردات در اختیار بازار قرار می‌گیرد. این در حالی است که با وجود هدف‌گذاری برای دستیابی به خوداتکایی ۷۰ درصدی در تأمین روغن تا افق ۱۴۰۴، این هدف محقق نشد و فعالان بازار و کارشناسان دلایل مختلفی را برای این ناکامی مطرح می‌کنند.
با توجه به محقق نشدن سیاست خوداتکایی در صنعت روغن طی برنامه ۱۰ ساله، در برنامه هفتم توسعه بر دستیابی به خوداتکایی ۴۰ درصدی تأکید شده است؛ هدفی که تحقق آن مستلزم فراهم‌سازی الزامات و زیرساخت‌های لازم است.
بر اساس اظهارات کارشناسان، با توجه به شرایط اقلیمی کشور، می‌توان از طریق تدوین و اجرای برنامه‌ای منسجم و بلندمدت به سمت افزایش تولید دانه‌های روغنی حرکت کرد. تحقق این هدف می‌تواند سالانه از خروج ۲.۵ تا ۳ میلیارد دلار ارز از کشور جلوگیری کند. از سوی دیگر، با توجه به شرایط کنونی روابط میان کشورها، تأمین امنیت غذایی و افزایش ضریب خوداتکایی برای کاهش وابستگی به منابع خارجی بیش از پیش اهمیت یافته است.
وابستگی ۹۳ درصدی صنعت روغن نباتی به واردات همچنین بخوانید: روغن دوباره گران شد
علیرضا شریفی، دبیر انجمن روغن نباتی، با اشاره به وضعیت تولید داخل و میزان وابستگی این صنعت به واردات گفت: صنعت روغن نباتی کشور حدود ۹۳ درصد به واردات، اعم از روغن خام و دانه‌های روغنی، وابسته است. همچنین بخوانید: چالش ساختاری در بازار روغن
به گفته وی، در داخل کشور حدود ۵۰۰ هزار تن روغن خام تولید می‌شود که بخش عمده آن نیز از محل دانه‌های روغنی وارداتی به دست می‌آید. در مقابل، سالانه بیش از یک میلیون و ۵۰۰ هزار تن روغن وارد کشور می‌شود که بر این اساس، ارزبری سالانه صنعت روغن نباتی به حدود ۲.۵ میلیارد دلار می‌رسد. …
