جشنواره قانون‌شکنی

  سینا حسینی/  برگزار نشدن بیش از یک‌سوم مسابقات برنامه‌ریزی‌شده در دو هفته اول، اتفاقی نیست که بتوان آن را به مشکلات معمول اجرایی نسبت داد. این وضعیت نشان می‌دهد سازوکارهای نظارتی فدراسیون و سازمان لیگ، بویژه در مرحله احراز صلاحیت و بررسی تعهدات باشگاه‌ها، نیازمند بازنگری جدی است. پرسش اینجاست که چرا تیم‌هایی بدون برخورداری از شرایط لازم وارد مسابقات می‌شوند و هزینه ناتوانی آنها در انجام تعهدات باید از برنامه سایر باشگاه‌ها پرداخت شود؟

در این میان، وضعیت استقلال مشهد، مس رفسنجان و شهداب یزد کاملاً با یکدیگر متفاوت است. مشکلات مالی و قراردادی، مسائل مربوط به میزبانی و غیبت در مسابقات، هرکدام شرایط خاصی دارند و نمی‌توان درباره همه آنها یکسان قضاوت کرد. با این وجود، وجه مشترک اتفاقات رخ‌داده، اختلال در برنامه مسابقات و بلاتکلیفی درباره سرنوشت برخی دیدارهاست. باشگاهی که برای حضور در بالاترین سطح والیبال کشور اعلام آمادگی می‌کند، باید پیش از شروع رقابت‌ها از حداقل امکانات مالی، فنی و اجرایی برخوردار باشد و نسبت به تعهدات خود پاسخگو بماند.

بدون تردید حمایت از باشگاه‌ها و تلاش برای حفظ کیفیت لیگ، بخشی از مسئولیت فدراسیون و سازمان لیگ است، اما این حمایت نباید به نادیده گرفتن مقررات منجر شود. میان همراهی با باشگاه‌های گرفتار مشکلات اجرایی و چشم‌پوشی از تخلفات تفاوت وجود دارد. تصمیم‌گیری درباره هر پرونده باید بر اساس آیین‌نامه و بدون تبعیض انجام شود؛ چراکه مصلحت‌اندیشی‌های مقطعی نمی‌تواند جایگزین اجرای قانون شود.

از طرفی، نحوه مواجهه سازمان لیگ با این اتفاقات، پرسش مهمی درباره ضمانت اجرایی مقررات ایجاد می‌کند. اگر باشگاه‌ها بتوانند بدون پایبندی به تقویم مسابقات و تعهدات پذیرفته‌شده، برنامه رقابت‌ها را تحت تأثیر قرار دهند، چه تضمینی برای برگزاری … …