اظهارات مدیرکل دفتر نظارت و هماهنگی طرح‌های کارآفرینی وزارت کار درباره تخصیص ۱۳۰ همت تسهیلات اشتغال‌زایی و تشریح سازوکارهای حمایتی از بنگاه‌های آسیب‌دیده، نشان می‌دهد دولت از مدل «مدیریت تقاضا» به مدل «مدیریت بقا» تغییر مسیر داده است.
از «ایجاد شغل» به «صیانت از شغل»؛ تغییر پارادایم سیاست‌گذاری
تحلیل مجموعه اقدامات یک سال گذشته در حوزه اشتغال نشان می‌دهد که این اقدامات را باید در زنجیره‌ای از حمایت از بنگاه‌ها، تأمین سرمایه در گردش، سیاست‌های فعال بازار کار، پرداخت تسهیلات اشتغال و حمایت از مشاغل خانگی و فریلنسرها دید. در شرایط عادی، تمرکز سیاست‌گذاری بر ایجاد اشتغال جدید است، اما در زمان جنگ یا بحران شدید، تمرکز بر «صیانت از اشتغال» قرار می‌گیرد.
استفاده از ابزارهای مالی کوتاه‌مدت و یارانه‌های دستمزد، درواقع ایجاد یک «سپر حفاظتی» برای بنگاه‌هاست تا فشار نقدینگی منجر به تصمیمات تکانشی نظیر اخراج کارکنان نشود. همچنین، گذار به سمت تخصیص منابع بر اساس داده‌های واقعی به جای تقسیمات اداری سنتی نشان‌دهنده تلاش برای بهینه‌سازی توزیع منابع در مناطقی است که ضربه سخت‌تری از بحران خورده‌اند.
چرا حفظ اشتغال در شرایط فعلی اهمیت حیاتی دارد؟
پاسخ به این پرسش از زبان خود سیاست‌گذاران شنیدنی است. مالک حسینی, معاون اشتغال وزارت کار در مورد دلیل تمرکز بر حفظ اشتغال در شرایط بحران توضیح داد: «ریزش اشتغال به دلیل کاهش تقاضا یا اختلال در زنجیره تأمین با سرعت زیادی رخ می‌دهد و از دست رفتن نیروی ماهر، درواقع از دست رفتن بخشی از سرمایه انسانی بنگاه است؛ لذا دولت با ایجاد یک دوره تنفس، تلاش کرد تا بنگاه‌ها پس از بازگشت تقاضا، فعالیت خود را از سر بگیرند.» همچنین بخوانید: سرمایه اجتماعی پساجنگ در خدمت تکمیل زیرساخت‌ها …
دانلود از کافه بازار
