نشانههای اولیه این رویارویی دو سال پیش و در اکتبر ۲۰۲۴ آشکار شد؛ زمانی که رجب طیب اردوغان، رئیسجمهوری ترکیه، اندکی پیش از حمله شورشیان که به سقوط بشار اسد، رئیسجمهوری سوریه، انجامید، هشدار داد: «هدف بعدی اسرائیل ترکیه خواهد بود».
پس از آن حمله هوایی اسرائیل به پایگاه هوایی ابوالظهور سوریه در ۱۸ اوت، ممکن است در آینده بهعنوان آغاز تحقق این پیشبینی قلمداد شود و نقطهای باشد برای شروع افول روابط اسرائیل و ترکیه.
این پایگاه که حدود ۵۰ مایل با مرز ترکیه فاصله دارد، تنها چند ساعت پیش از حمله اسرائیل میزبان هیاتی نظامی از ترکیه بود که برای بررسی روند بازسازی آنجا حضور یافته بود.
اسرائیل پس از این حمله اعلام کرد اقدامش به این دلیل انجام شده که سوریه در آستانه نقض یک تفاهم امنیتی قرار داشت؛ زیرا به دنبال آن بود تا اجازه استقرار نیروهای نظامی ترکیه در این پایگاه را صادر کند. ترکیه و سوریه این توجیه اسرائیل را رد کردند.
اما واکنش تام باراک، سفیر آمریکا در ترکیه و فرستاده ویژه دونالد ترامپ در امور سوریه، اهمیت بیشتری داشت. باراک فاش کرد که آنکارا پیش از عملیات اسرائیل هیچ هشداری دریافت نکرد و بنابراین میتوانست نزدیک شدن جنگندههای اسرائیلی به مرز ترکیه را یک تهدید تلقی کند و جنگندههای خود را به پرواز درآورد.
او حتی پا را فراتر گذاشت و گفت یکی از توضیحهای احتمالی این است که اسرائیل قصد داشته «ترکها را به سمت یک رویارویی نظامی تحریک کند». تغییر چشمانداز خاورمیانه
این نشریه در ادامه آورد: صرفنظر از انگیزه دقیق اسرائیل، این حادثه نشان میدهد که چشمانداز راهبردی خاورمیانه تا چه اندازه تغییر کرده است.
اسرائیل و ترکیه زمانی ستونهای همکاری های غیررسمی منطقهای بودند. در دهه ۱۹۹۰، ساختارهای نظامی دو بازیگر همکاری نزدیکی داشتند، روابط اطلاعاتی گستردهای میان آنها برقرار بود و هر دو، یکدیگر را بهعنوان وزنهای در برابر دشمنانی که در همسایگی شان قرار داشتند، میدیدند. …



































































































































































