پروفایل| خاطره‌بازی با مهین شهابی‌ به بهانه زادروزش

هفت صبح|  پروفایل امروزمان را به مهین شهابی اختصاص دادیم‌. اگر تلویزیون دهه 60 را به یاد داشته باشید، احتمالا مهین شهابی برای‌تان شبیه یک «بازیگر» معمولی نیست. چهره‌اش بیش از آنکه ستاره‌ای دوردست روی صفحه تلویزیون باشد، یادآور یکی از آدم‌های آشنای زندگی است. همان خانمی که ممکن بود همسایه طبقه بالا باشد، مادر دوست‌تان، خاله‌ای که عصر جمعه مهمان خانه می‌شد یا زنی که در صف نانوایی دیده بودید و حس می‌کردید سال‌هاست می‌شناسیدش.

آشنا بودن

شاید راز ماندگاری مهین شهابی همین باشد. او برای دیده شدن زور نمی‌زد. دوربین را به حضور خودش وادار نمی‌کرد. آرام وارد قاب می‌شد، چند جمله می‌گفت، اخمی می‌کرد، لبخندی می‌زد و ناگهان می‌دیدید حضورش گوشه‌ای از حافظه شما جا خوش کرده است. امروز، بیست‌وپنجم شهریور، زادروز زنی است که پنج دهه بازی کرد و عجیب اینکه بخش مهمی از شهرتش را مدیون همان چیزی بود که نمی‌توان در کلاس بازیگری درس داد: «آشنا بودن».

  دوشنبه‌هایی که خیابان خلوت می‌شد

نسلی که «آیینه» را دیده، قصه را خوب می‌داند. سال‌های میانی دهه 60 بود و هنوز خبری از پلتفرم، استریم، عقب زدن فیلم و دیدن قسمت ازدست ‌رفته نبود. باید سر ساعت خودت را به تلویزیون می‌رساندی. «آیینه» آنقدر دیده شد که دوشنبه ‌شب‌هایش برای خیلی‌ها تبدیل به قرار هفتگی خانوادگی شده بود.مهین شهابی در چنین تلویزیونی محبوب شد. تلویزیونی که بازیگر برای مشهور شدن به میلیون‌ها دنبال‌کننده احتیاج نداشت. کافی بود نقشی را درست بازی کند و فردا صبح، نانوا و راننده تاکسی و همسایه درباره‌اش حرف بزنند.

ایستگاه‌های شناخته ‌شده 

البته قصه او خیلی پیش‌تر شروع شده بود. دختر جوانی که در دبیرستان نمایش‌های آماتوری بازی می‌کرد، بعدتر سراغ گروه اسکویی‌ها و تئاتر آناهیتا رفت. «طبقه ششم» یکی از نخستین … …