دهه۱۳۴۰ ایران را می‌توان دهه طلایی اقتصاد ایران نام‌گذاری کرد. اقتصاد از رکود ابتدای دهه خارج شد، صنعتی‌سازی شتاب گرفت و دولت توانست رشد اقتصادی را با ثبات نسبی همراه کند. در همین دوره، گزارش‌ها از رشد متوسط سالانه حدود 12درصد و تورم 2.5درصد حکایت دارد. با این حال، مدل توسعه در دهه1340 به دو دلیل نمی‌تواست …

سقراط از نخستین مدافعان آزادی بیان، وجدان فردی، نافرمانی مدنی و اخلاق‌گرایی سیاسی بود. سقراط در پی اصلاح دموکراسی بود، اما در زمین خود دموکراسی. دموکراسی را نمی‌شود از بیرون و در جایگاه استبداد نقد کرد.

جهانِ افسون‌زدایی‌شده‌ای که اکنون در آن بود و باش داریم، مبدل به دورانی شده است که «حقیقت» به مسلخِ «سلیقه» و «نظرات شخصی» رفته است، در میان اندیشمندان معاصر کمتر کسی چون راجر اسکروتن جرأت کرد تا در برابرِ سیلِ ویرانگرِ نسبی‌گرایی بایستد.

حسین سلاح‌ورزی نوشت: درنهایت، بودجه ۱۴۰۵ را باید بودجه «احتیاط» نامید، نه بودجه «اصلاح». نقاط قوتش در واقع‌گرایی نسبی و پرهیز از وعده‌های غیرقابل تحقق است. ضعفش اما در همان‌جاست که باید تصمیم‌های سخت گرفته می‌شد و نشد. این بودجه می‌تواند سال را بگذراند، اما مسیر را عوض نمی‌کند و مساله امروز اقتصاد …

برای موفقیت بانک توسعه جمهوری اسلامی ایران، برخورداری از بدنه کارشناسی چندرشته‌ای و نیز تعریف فرآیندهای شفاف و مبتنی بر ضوابط تخصصی، نقشی تعیین‌کننده دارد. تجربه بانک‌های توسعه‌ای موفق جهان نشان می‌دهد که توانایی اتکای بانک به ظرفیت کارشناسی داخلی و نیز وجود آیین‌نامه‌های دقیق برای ارزیابی و تأمین مالی …

در جهان امروز، با هیاهوی نسبی‌گرایی اخلاقی و سیطره‌ی پوزیتیویسم حقوقی که جهان مدرن را به مجمع‌الجزایری از اراده‌های متناقض بدل کرده است، و هر کس بنا به منافع و تجربه زیسته خود بر طبل آنارشیسم می‌کوبد، بازگشت به سرچشمه‌های فکری سنت کلاسیک، نه یک تفنن تاریخی، بلکه ضرورتی حیاتی برای فهم موقعیت تراژیک انسان …

در جهان امروز، با هیاهوی نسبی‌گرایی اخلاقی و سیطره‌ی پوزیتیویسم حقوقی که جهان مدرن را به مجمع‌الجزایری از اراده‌های متناقض بدل کرده است، و هر کس بنا به منافع و تجربه زیسته خود بر طبل آنارشیسم می‌کوبد، بازگشت به سرچشمه‌های فکری سنت کلاسیک، نه یک تفنن تاریخی، بلکه ضرورتی حیاتی برای فهم موقعیت تراژیک انسان …