به اعتقاد نویسنده متعاقب جنگ اخیر، آمریکا توان دفاع از پایگاههای خلیج فارس مقابل حملات ایران را نداشته است و ممکن است ارزشی برای بازسازی آن نبیند.
ایالات متحده و اسرائیل در فوریه ۲۰۲۶ با هدف تغییر شکل خاورمیانه وارد جنگ با ایران شدند. با این حال، این ایران است که به نظر میرسد از مراحل اولیه جنگ با آمادگی برای اعمال قدرت بیشتر در منطقه بیرون آمده است، و نفوذ ایالات متحده بر آینده منطقه ممکن است در حال کاهش باشد.
ایالات متحده و اسرائیل انتظار داشتند که حمله آنها جمهوری اسلامی را سرنگون کند و در غیر این صورت، تواناییهای هستهای و نظامی آن را به طور قابل توجهی تضعیف نماید. ایران دیگر تهدیدی برای اسرائیل و ایالات متحده نخواهد بود.
با خلع سلاح شدن ایران، دو متحد میتوانستند نظم منطقهای جدیدی در خاورمیانه شکل دهند. اسرائیل و عربستان سعودی روابط خود را عادی میکردند و این چارچوبی برای تعیین سرنوشت فلسطینیها و آینده لبنان و سوریه ایجاد میکرد.
با حمایت ایالات متحده، اسرائیل میتوانست به عنوان سنگر امنیتی منطقه عمل کند و نفوذ سیاسی و اقتصادی آن بدون مانع در سراسر منطقه گسترش یابد. جنگ محدودیتهای قدرت نظامی آمریکا و اسرائیل را آشکار کرد
اما جنگ در عوض، محدودیتهای قدرت نظامی ایالات متحده و اسرائیل را آشکار کرده است. ایران با پیشبینی جنگ، آماده بود. این کشور راهبردی را مستقر کرد که مانع از دستیابی دشمنان پیشرفتهتر و هستهایاش به اهداف جنگیشان میشد.
ایران نه تنها خلع سلاح نشده بود، بلکه قویتر و حتی پیروزمندانه ظاهر شد. این کشور تا کنون از بدترین بخش جنگ جان سالم به در برده و پیروزیهای استراتژیک مهمی کسب کرده است.
نخستین پیروزی این بود که با نابود کردن بخش بزرگی از زیرساختهای نظامی ایالات متحده در سراسر منطقه خلیج فارس، ایران در عمل معماری امنیتی را که ایالات متحده مدتها بر منطقه گسترده بود، از هم پاشید. بیشتر بخوانید: …
