حالا، اما چند سالی است که این انتظار به پایان رسیده و کارخانه دوباره فعالیت میکند؛ کارگران در آن مشغول به کارند، تولید جریان دارد و یکی از واحدهای صنعتی قدیمی استان بار دیگر به چرخه اقتصاد بازگشته است.
طبیعی بود که بازگشت کارخانه، برای شهری که سالها با مسئله اشتغال و تعطیلی واحدهای تولیدی دستوپنجه نرم کرده، اتفاقی مثبت تلقی شود.
اما احیای کارخانه یک سوی ماجراست و تبعات فعالیت آن سوی دیگر.
در ماههای اخیر، موضوع پساب کارخانه و انتشار بوی نامطبوع در اطراف آن به مطالبه بخشی از شهروندان تبدیل شده است. برخی ساکنان منطقه از شرایط نامطلوب ناشی از بو و وضعیت پساب گلایه کردهاند و حتی از دشوار شدن سکونت در محدوده سخن گفتهاند.
به این ترتیب، مسئلهای که در ابتدا میتوانست صرفاً یک موضوع فنی در داخل یک واحد صنعتی باشد، به تدریج از دیوارهای کارخانه عبور کرده و به یک مسئله عمومی تبدیل شده است.
وقتی بوی بد، پای سلامت را وسط میکشد
موضوع زمانی جدیتر شد که مسئله پساب دیگر صرفاً از زبان شهروندان مطرح نشد.
مسلم شریفی، معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، با اشاره به قدمت بیش از نیمقرن کارخانه اعلام کرده است که سیستم فاضلاب این واحد صنعتی طی سالهای گذشته تغییر اساسی نکرده و فاضلاب خانگی ساختمانهای مسکونی نیز با فاضلاب صنعتی ترکیب شده است.
بر اساس توضیحات وی، نتایج آزمایشها نشان داده شاخصهایی مانند COD و کدورت بالاتر از استاندارد بوده و بوی نامطبوع در فصل گرم نیز با رهاسازی فاضلاب در فضای آزاد ارتباط دارد.
موضوع مهمتر، حجم پساب است؛ روزانه حدود یکهزار و ۲۰۰ مترمکعب.
پسابی که به گفته مسئولان بهداشتی، وارد برکههای پاییندست پل سوم رودخانه بشار شده و در ادامه میتواند به این رودخانه راه پیدا کند. …
